زمینه و هدف: مدیریت زخمهای حاد و مزمن یکی از چالشهای مهم نظامهای سلامت است که با افزایش شیوع بیماریهای مزمن و سالمندی جمعیت، اهمیت آن بیش از پیش افزایش یافته است. در سالهای اخیر، رویکردهای نوین و فناوریهای نوظهور نقش مهمی در بهبود روند ترمیم زخم و کاهش عوارض آن ایفا کردهاند. این مطالعه با هدف مرور روایتی رویکردهای مدرن و فناوریهای نوین در مدیریت زخم انجام شد. روشها:این مطالعه یک مرور روایتی است که با جستجوی نظاممند در پایگاههای PubMed, Scopus،Web of Science،Google Scholar و Science Direct از سال 2010 تا 2026 انجام شد. مطالعات مرتبط با روشهای نوین مدیریت زخم شامل پانسمانهای پیشرفته، درمانهای مکانیکی، بیولوژیک، دارویی و فناوریهای نوین وارد مطالعه شدند. دادهها بصورت توصیفی و بر اساس تحلیل موضوعی استخراج و طبقهبندی شدند. یافتهها: در مجموع 27 مطالعه وارد تحلیل نهایی شدند. یافتهها نشان داد که مداخلات نوین مدیریت زخم در چهار طبقه اصلی شامل درمانهای مکانیکی (مانند فشار منفی، درمان فشاری و روشهای انرژیمحور)، درمانهای بیولوژیکی (محصولات مبتنی بر سلول و بافت، پلاسمای غنی از پلاکت و درمان با سلولهای بنیادی)، درمانهای دارویی (آنتیبیوتیکها، عوامل موضعی و اکسیژندرمانی) و فناوریهای نوین (پانسمانهای نوین، پانسانهای هوشمند و هوش مصنوعی) قابل دستهبندی هستند. بیشترین مطالعات مربوط به زخمهای مزمن بهویژه زخم پای دیابتی و زخم فشاری بودند و روند کلی نشاندهنده حرکت به سمت مراقبت شخصیسازیشده و فناوریمحور است. نتیجهگیری: یافتههای این مرور نشان میدهد که آینده مدیریت زخم به سمت استفاده ترکیبی از فناوریهای زیستی، مهندسی بافت و هوش مصنوعی در حال حرکت است. با وجود پیشرفتهای قابل توجه، چالشهایی مانند هزینه، دسترسی محدود و کمبود شواهد با کیفیت همچنان پابرجاست و نیاز به مطالعات بالینی قویتر وجود دارد.
ghasemifard F, jafarioori M. Modern approaches and emerging technologies in wound management: A narrative review study. jccnursing 2026; 18 (4) : 4 URL: http://jccnursing.com/article-1-866-fa.html
قاسمی فرد فاطمه، جعفری عوری مهدی. رویکردهای مدرن و فناوریهای نوظهور در مدیریت زخم: یک مطالعه بررسی روایی. پرستاری مراقبت ویژه. 1404; 18 (4) :33-50
