Critical Care Nursing

fa بررسی موانع بازگشت به مدرسه در دانش‌آموزان مبتلا به بیماری‌های مزمن پس از تجربه بستری در بخش مراقبت‌های ویژه Barriers to School Reintegration in Students with Chronic Illnesses Following Discharge from the Intensive Care Unit عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: پیشرفت‌های اخیر در مراقبت‌های ویژه کودکان موجب افزایش چشمگیر نرخ بقا در بیماران مبتلا به بیماری‌های مزمن شده است. با این حال، بقای زیستی لزوماً به معنای بازگشت موفق به کارکردهای تحصیلی و اجتماعی نیست. بازگشت به مدرسه یکی از مهم‌ترین شاخص‌های بازیابی عملکردی در کودکان پس از بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) محسوب می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی موانع بازگشت به مدرسه و تبیین مدل ساختاری عوامل پیش‌بینی‌کننده سازگاری تحصیلی در دانش‌آموزان مبتلا به بیماری‌های مزمن انجام شد. روش‌ها: این مطالعه با طرح توصیفی- تحلیلی مقطعی و رویکرد کمی در سال ۱۴۰۴ انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان 7 تا 12 ساله مبتلا به بیماری‌های مزمن ساکن شهر مشهد بود که طی شش ماه نخست سال ۱۴۰۴ تجربه بستری در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) را داشته‌اند. نمونه پژوهش شامل 212 دانش‌آموز بود که از سه بیمارستان آموزشی و 28 مدرسه ابتدایی به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت کودکان (PedsQL)، مقیاس اضطراب کودکان اسپنس (SCAS)، پرسشنامه سازگاری تحصیلی بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون t مستقل، تحلیل واریانس، رگرسیون چندمتغیره و مدل معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین سن شرکت‌کنندگان 1/9 ± 10/2 سال بود و 53/8 درصد پسر بودند. نتایج نشان داد 63/8 درصد دانش‌آموزان طی شش ماه نخست پس از ترخیص، سطوح بالایی از دشواری در بازگشت به مدرسه را تجربه کرده‌اند، در تحلیل رگرسیون چندگانه، سه متغیر به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار سازگاری تحصیلی شناسایی شدند: خستگی مزمن (0/001>P، 0/41 = β)، اضطراب تحصیلی (0/001>P، 0/35 = β) و نبود حمایت آموزشی مدرسه (0/002 = P، 0/29 = β). مدل رگرسیونی توانست 52 درصد از واریانس سازگاری تحصیلی را تبیین کند (0/52 = R²). نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که وضعیت جسمانی از طریق متغیرهای روان‌شناختی اثر غیرمستقیم و معناداری بر سازگاری تحصیلی دارد (اثر غیرمستقیم = 0/27، 0/01>P). شاخص‌های برازش مدل نشان‌دهنده برازش مطلوب بودند (2/14 = χ²/df) (0/94 = CFI) (0/92 = TLI) (0/05 = RMSEA) (0/04 = SRMR). اندازه اثر کلی مدل در سطح متوسط تا بالا ارزیابی شد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که بازگشت به مدرسه در دانش‌آموزان مبتلا به بیماری‌های مزمن پس از بستری در ICU پدیده‌ای چند بعدی است که تحت تأثیر تعامل عوامل جسمانی، روان‌شناختی و نهادی قرار دارد. خستگی مزمن و اضطراب تحصیلی مهم‌ترین موانع فردی و نبود حمایت ساختاری مدرسه مهم‌ترین مانع نهادی شناسایی شدند. طراحی برنامه‌های انتقالی بیمارستان- مدرسه، تدوین برنامه‌های آموزشی فردمحور و مداخلات روان‌شناختی هدفمند می‌تواند به بهبود سازگاری تحصیلی و کاهش افت آموزشی در این گروه کمک کند.</div> <div style="text-align: justify;">Background & aim: Recent advances in pediatric critical care have significantly improved survival rates among children with chronic illnesses. However, biological survival does not necessarily translate into successful recovery of academic and social functioning. School reintegration is considered one of the most important indicators of functional recovery in children following discharge from the Intensive Care Unit (ICU). The present study aimed to investigate barriers to school reintegration and develop a structural model of factors predicting academic adjustment among students with chronic illnesses. Methods: This cross-sectional descriptive-analytical study was conducted in 2024. The target population included all students aged 7 to 12 years old with chronic illness residing in Mashhad who had experienced ICU hospitalization during the first six months of 2024. A total of 212 students selected from three teaching hospitals and 28 elementary schools using convenience sampling. Data collection tools included the Children's Health-Related Quality of Life Questionnaire (PedsQL), Spence Children's Anxiety Scale (SCAS), and the Academic Adjustment Questionnaire. The data were analyzed using descriptive statistics, independent t-test, analysis of variance, multiple regression, and structural equation modeling. Results: The mean age of participants was 10.2 ± 1.9 years, and 53.8% were male. A total of 63.7% of students experienced substantial difficulties in school reintegration during the first six months after discharge. Multiple regression analysis identified three significant predictors of academic adjustment: chronic fatigue (β = 0.41, P<0.001), academic anxiety (β = 0.35, P<0.001), and inadequate school support (β = 0.29, P = 0.002). The regression model explained 52% of the variance in academic adjustment (R² = 0.52). Structural equation modeling indicated that physical health status exerted a significant indirect effect on academic adjustment through psychological variables (indirect effect = 0.27, P<0.01). Model fit indices indicated acceptable model fit (χ²/df = 2.14; CFI = 0.94; TLI = 0.92; RMSEA = 0.05; SRMR = 0.04). The overall model effect size was moderate to large. Conclusion: School reintegration among students with chronic illnesses following ICU discharge is a multidimensional process influenced by the interaction of physical, psychological, and institutional factors. Chronic fatigue and academic anxiety emerged as the most important individual barriers, and inadequate structured school support as the primary institutional barrier. Developing hospital-to-school transition programs, implementing individualized educational plans, and providing targeted psychological interventions may improve academic adjustment and reduce educational disruption in this population.</div> بیماری مزمن, بخش مراقبت‌های ویژه, بازگشت به مدرسه, سازگاری تحصیلی, کودکان بستری‌شده Chronic Illness, Intensive Care Unit, School Reintegration, Academic Adjustment, Hospitalized Children 69 80 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-1426-1&slc_lang=fa&sid=1 Narges Zamani نرگس زمانی n.zamani1367@yahoo.com 10031947532846009816 10031947532846009816 Yes Department of Psychology, Faculty of Medical Sciences, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran گروه روانشناسی، دانشکده علوم پزشکی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان ایران Zahra Tanha زهرا تنها 10031947532846009817 10031947532846009817 No Department of Educational and Psychosocial Services, Khor. C., Islamic Azad University, Khorram Abad, Iran گروه خدمات تربیتی و روانشناختی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران و گروه تحقیقاتی مطالعات بازی کودک و روانشناسی شناختی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران