Critical Care Nursing

fa تجربه بیماران قلبی از بکارگیری نرم‌افزار تداخلات دارویی: آنالیز محتوای قراردادی Cardiac Patients’ Experiences with a Drug-Drug Interaction Application: A Qualitative Study عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: ایمنی بیمار بعنوان یکی از ارکان کلیدی کیفیت مراقبت، نقش حیاتی در کاهش خطاها و تداخلات دارویی دارد، بویژه در بیماران قلبی که ریسک بالایی برای عوارض دارویی دارند. با وجود اهمیت این موضوع، تجربه بیماران و ملاحظات عملی در استفاده از نرم‌افزار مدیریت تداخلات دارویی در بخش‌های مراقبت ویژه بطور کامل شفاف نشده است. مطالعه حاضر با رویکرد کیفی، به بررسی تجربه بیماران قلبی در مواجهه با یکی از این نرم افزارها می‌پردازد تا ابعاد آموزشی، بالینی و چالش‌های مرتبط با استفاده از این سیستم‌ها به روشنی تبیین شود و راهکارهایی برای بهبود ایمنی و کیفیت مراقبت ارائه شود. روش‌ها: این مطالعه کیفی با رویکرد آنالیز محتوای قراردادی بر روی بیماران قلبی بستری در بخشهای مراقبت ویژه قلبی و جراحی قلب باز انجام شد که تجربه استفاده از نرم‌افزار تداخلات دارویی را داشتند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند گردآوری و با روش تحلیل محتوای قراردادی بر اساس مراحل (Lundman & Graneheim) (2004) تحلیل شدند. اعتبار یافته‌ها نیز با استفاده از معیارهای گوبا و لینکلن (1982) شامل مقبولیت، قابلیت اعتماد، تأییدپذیری و انتقال‌پذیری تضمین شد. یافته‌ها: تجربه بیماران قلبی از بکارگیری نرم‌افزار تداخلات دارویی را می‌توان در چهار تم اصلی و چند ساب‌تم دسته‌بندی کرد. تم اول، کاربردپذیری نرم‌افزار شامل ساب‌تم‌های سهولت استفاده و سرعت پاسخ‌دهی است، که بیماران بر رابط کاربری ساده و قابل فهم، کار سریع بدون نیاز به آموزش پیچیده و هشدارهای به موقع تأکید داشتند، هرچند گاهی نیاز به بهبود جزئیات و تأخیر در نمایش هشدارها مشاهده شد. تم دوم، افزایش آگاهی و آموزش شامل ساب‌تم‌های شناخت بهتر داروها و آموزش رفتارهای صحیح دارویی است؛ نرم‌افزار به ارتقای دانش بیماران درباره داروها و تداخلات آن‌ها کمک کرد و یادآوری زمان و نحوه مصرف داروها را فراهم ساخت، اگرچه گاهی یادآوری‌ها نامناسب یا تکراری بود. تم سوم، اثرات بالینی و درمانی با ساب‌تم‌های بهبود مدیریت دارویی، اعتماد به درمان و تعامل با پزشک و تیم درمان مشخص شد؛ بیماران کاهش عوارض جانبی و تنظیم دقیق‌تر داروها را تجربه کردند، اعتماد به مصرف دارو و پزشک افزایش یافت و هماهنگی با تیم درمان بهتر شد، با این حال برخی هشدارها باعث اضطراب یا ابهام در تصمیم‌گیری شدند. تم چهارم، محدودیت‌ها و چالش‌ها شامل ساب‌تم‌های مشکلات فنی، مشکلات ارتباطی، کمبود داده‌ها و چالش‌های روانی و رفتاری است؛ بیماران مشکلاتی مانند هنگ کردن نرم‌افزار، ذخیره نشدن اطلاعات، ناسازگاری با دستگاه‌ها، کمبود داده‌های دارویی و پیچیدگی پیام‌ها و هشدارها را گزارش کردند که گاهی منجر به سردرگمی و اضطراب آن‌ها شد. نتیجه‌گیری: تجربه بیماران قلبی نشان داد که نرم‌افزار تداخلات دارویی می‌تواند با سهولت استفاده، سرعت پاسخ‌دهی، ارتقای دانش دارویی و تقویت اعتماد به درمان، به بهبود ایمنی دارویی و توانمندسازی بیماران کمک کند. با این حال، مشکلات فنی، محدودیت‌های محتوایی و پیچیدگی پیام‌ها می‌تواند استفاده مؤثر از نرم‌افزار را محدود کند. بنابراین، طراحی کاربرمحور، بهبود رابط کاربری، ارائه آموزش‌های کاربردی و پشتیبانی مداوم می‌تواند کارایی نرم‌افزار را افزایش دهد و تجربه بیماران را بهبود بخشد. این نکات نشان می‌دهد که استفاده همزمان از فناوری و راهبردهای آموزشی، رویکردی عملی برای ارتقای ایمنی و مدیریت دارویی بیماران قلبی است.</div> Background & aim: Patient safety, as one of the key pillars of quality care, plays a vital role in reducing medication errors and drug interactions, particularly among cardiac patients who are at high risk for adverse drug events. Despite the importance of this issue, patients’ experiences and the practical considerations involved in using drug interaction software in intensive care settings have not been fully explored. This qualitative study explores the experiences of cardiac patients who used such software, aiming to identify educational and clinical dimensions, challenges, and strategies to enhance medication safety and care quality. Methods: This qualitative study used a conventional content analysis approach and was conducted with cardiac patients hospitalized in cardiac intensive care units and post–open-heart surgery units who had experience using drug interaction software. Data were collected through semi-structured interviews and analyzed using conventional content analysis based on the steps proposed by Lundman and Graneheim (2004). The trustworthiness of the findings was ensured using Guba and Lincoln’s (1982) criteria, including credibility, dependability, confirmability, and transferability. Results: Cardiac patients’ experiences with drug interaction software were categorized into four main themes. The first theme, software usability, included ease of use and response speed. Patients emphasized the simple and understandable interface, rapid performance without the need for complex training, and timely alerts, although occasional delays and the need for minor interface improvements were noted. The second theme, increased awareness and education, included improved understanding of medications and guidance on appropriate medication use. The software enhanced patients’ knowledge of medications and potential interactions and provided reminders about timing and correct use, although some reminders were repetitive or poorly aligned with patients' needs. The third theme, clinical and therapeutic effects, included improved medication management, treatment confidence, and interaction with the care team. Patients reported reduced side effects, more precise medication adjustments, increased confidence in their medication regimen and physician, and better coordination with healthcare providers. However, some alerts generated anxiety or uncertainty in decision-making. The fourth theme, limitations and challenges, included technical issues, communication problems, incomplete drug databases, and psychological and behavioral challenges. Patients reported problems such as software freezing, failure to save information, device incompatibility, insufficient drug data, and complex or ambiguous warning messages, which sometimes led to confusion and anxiety. Conclusion: The experiences of cardiac patients indicate that drug interaction software can enhance medication safety and patient empowerment through ease of use, fast response, improved drug knowledge, and increased treatment confidence. However, technical problems, content limitations, and complex messages may hinder its effective use. Therefore, user-centered design, interface improvement, targeted training, and continuous support are essential to increase software effectiveness and improve the patient experience. These findings suggest that integrating technology with educational strategies represents a practical approach to improving medication safety and management in cardiac patients. تداخلات دارویی, پلی فارمسی, بیماری قلب , تحقیق کیفی Drug Interactions, Polypharmacy, Heart Disease, Qualitative Research 0 0 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-1292-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Bahramnezhad فاطمه بهرام نژاد bahramnezhad.f@gmail.com 10031947532846009535 10031947532846009535 No Department of ICU Nursing, School of Nursing & Midwifery, Nursing and Midwifery Care Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه پرستاری مراقبت ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Ali Alizadeh علی علیزاده aalizadeh.dr@gmail.com 10031947532846009536 0009-0005-4886-8081 No Department of Electronic Health, School of Medicine, Health Information Management Research Center, Imam Khomeini Hospital Complex, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه سلامت الکترونیک، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات مدیریت اطلاعات سلامت، مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Negar Hassanzadeh نگار حسن زاده hz91_negar@yahoo.com 10031947532846009537 0001-0000-3456-4321 No Department of Cardiology, School of Medicine, Fetal and pediatric cardiovascular research center, Yas Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات پیشگیری و ارتقا سلامت قلب و عروق جنین و کودک، بیمارستان یاس، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران GolamRezza Hassanzadeh غلامرضا حسن زاده gholamreza_hassanzadeh@yahoo.com 10031947532846009538 10031947532846009538 Yes Department of Anatomy, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه آناتومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران