fa ببررسی ارتباط بین تجربه کاری و اعتماد به نفس پرستاران اورژانس نسبت به حضور خانواده حین احیای قلبی ریوی عمومى General پژوهشي Research <strong>چکیده</strong><br> <strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> معمولاً هرگاه بیماری در بیمارستان دچار ایست قلبی ریوی می‌شود، در زمان شروع عملیات احیا خانواده بیمار به اتاق انتظار هدایت می‌شود و یک نفر از اعضای تیم احیا از اتاق احیا خارج شده و خانواده را در جریان وضعیت بیمار قرار می‌دهد. یکی از موضوعات مورد بحث در بسیاری از کشورها از جمله ایران حضور خانواده حین احیا است که در ایران به صورت جدی اجرا نمی‌شود. از عوامل مؤثر نسبت به پذیرش و اجرای آن می‌توان به میزان اعتماد به نفس پرستاران اشاره کرد. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین تجربه کاری و اعتماد به نفس پرستاران اورژانس نسبت به حضور خانواده حین احیا است.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">روش</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">‌</span></span></strong><strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">ها:</span></span></strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> این پژوهش یک مطالعه توصیفی همبستگی است که در مدت سه ماه (از خرداد تا مرداد 1398) و در 7 بیمارستان آموزشی شهر تبریز انجام شد. 140 نفر از پرستاران بخش اورژانس به روش تصادفی طبقه‌ای نسبی در این مطالعه انتخاب شدند. از پرسشنامه‌های اطلاعات فردی اجتماعی و اعتماد به نفس پرستاران نسبت به حضور خانواده حین احیا استفاده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">یافته‌ها: </span></span></strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">متوسط سن مشارکت کنندگان در پژوهش (05/7</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) 87/30&nbsp; سال بود. اکثر پرستاران زن و دارای مدرک کارشناسی بودند. نزدیک به نصفی از پرستاران (42/46%) کمتر از 5 سال سابقه کار داشتند. همچنین میانگین نمره اعتماد به نفس ایشان نسبت به حضور خانواده حین احیا&nbsp; (69/12 </span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) 91/52 از 85&nbsp; و در حد متوسط بود. پرستاران با سابقه کاری بیشتر، اعتماد به نفس بالاتری داشتند، به طوری که بین میانگین نمره اعتماد به نفس پرستاران با سابقه کمتر از 5 سال و پرستاران با سابقه 11 تا 20 سال اختلاف معنادار (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">P=0/025</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:11.0pt;">F=3/200</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) وجود داشت.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه‌گیری: </span></span></strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">بر اساس نتایج مطالعه حاضر، پرستارانی که سابقه کاری بیشتری دارند از اعتماد به نفس بالاتری برای حضور خانواده حین عملیات احیای قلبی ریوی دارند. بنابراین به مدیران پرستاری و بیمارستانی پیشنهاد می‌شود تا برای اجرای بهتر مراقبت خانواده محور در بخش اورژانس، از پرستاران با سابقه کاری بیشتر و به تبع آن دارای اعتماد به نفس بالاتر استفاده کنند.</span></span> <strong>Abstract</strong><br> <strong>Background and aim</strong>: In hospitals, it is usually practice with patients presenting in cardiac arrest for family<br> members to be taken outside of the resuscitation room; And family members are informed about the patient&rsquo;s situation periodically by a team member. One of the issues discussed in many countries, including Iran, is the presence of family during resuscitation, which is not seriously implemented in Iran. Nurses&#39; self-confidence is considered to be one of the effective factors in accepting and implementing this process by nurses. The aim of this study was to evaluate the correlation between the work experience of emergency nurses and their confidence during the family presence of patients while resuscitation.<br> <strong>Methods</strong>: This study was carried out in 7 teaching hospitals of Tabriz during three months (June to August 2019). For this purpose, 140 nurses were selected through stratified random sampling method. Nurses&#39; demographic and self-confidence questionnaires about family presence during resuscitation were used.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Results</strong>: The mean score of the participants&rsquo; age was 30.87&plusmn;7.05. The majority of nurses was female and had a bachelorette degree in nursing. About half of the nurses (46.42%) had less than 5 years of work experience.&nbsp; However<span dir="RTL">, </span>the mean confidence scores of nurses were 52.91&plusmn;12.69 which was in a moderate level. Nurses with more work experience, had higher levels of self-confidence. This is while nurses with less than 5 years of work experience&nbsp; had less self -confidence than nurses with 11-20 years (P = 0.025 and F =3.200) of work experience.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Conclusion</strong>: According to the findings of this study it can be stated that nurses who have higher levels of self-confidence are more prepared for family presence during resuscitation. Therefore, it is recommended that nursing and hospital managers engage highly experienced and confident nurses in the emergency departments in order to provide family centered care more effectively.<span dir="RTL"></span> احیای قلبی - ریوی, حضور خانواده هنگام احیا, اعتماد به نفس, پرستاران, تجربه کاری Cardiopulmonary Resuscitation, Family Presence during Resuscitation, Self-confidence, Nurses, Work Experience 53 46 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-122-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamidreza Haririan حمیدرضا حریریان houman.haririan@gmail.com 10031947532846006006 10031947532846006006 Yes Department of Internal Surgery, Department of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران َAmin Soleimani امین سلیمانی amin.soleimani1367@gmail.com 10031947532846006007 10031947532846006007 No Facuality of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران Hadi Hassankhani هادی حسنخانی hassankhanih@tbzmed.ac.ir 10031947532846006008 10031947532846006008 No Department of Internal Surgery, Department of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران