fa حمایت از پدران نوزادان زودرس بستری در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان عمومى General پژوهشي Research اهداف: تولد زودتر از موعد نوزاد و بستری شدن وی در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان، واقعه‌ای غیرمنتظره برای والدین است. در اغلب موارد پدران، اولین ملاقات‌کننده‌ نوزاد در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان هستند و فرد کلیدی در حمایت از مادر و نوزاد محسوب می‌شوند. عدم حمایت از پدر و کمبود آگاهی، استرس وی در این بحران را افزوده و پیامدهای کوتاه مدت و طولانی مدت نامطلوبی به دنبال خواهد داشت. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر یک برنامه طراحی شده مداخله حمایت خانواده بر استرس پدران نوزادان زودرس بستری در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان بود. مواد و روش‌ها : در یک مطالعه نیمه تجربی دو گروهی که در سال 1391 انجام شد، پدران پنجاه نوزاد زودرس بستری در بخش مراقبت‌های‌‌ ویژه نوزادان بیمارستان شهید بهشتی شهر اصفهان، به شیوه آسان انتخاب شدند و در دو گروه کنترل و آزمون قرار گرفتند. برنامه حمایت خانواده، یک برنامه دو مرحله‌ای بود: مرحله اول شامل دو بخش اطلاعاتی و بخش مشاهده‌ای، و مرحله‌ی دوم شامل بخش حمایتی بود . پرسشنامه سنجش استرس والدی در هر دو گروه، توسط پدر نوزاد، در دو زمان قبل و بعد تکمیل شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از نرم‌افزار ‌آماری SPSS 18 و آزمون‌های توصیفی و استنباطی استفاده شد. یافته‌ها: در گروه آزمون، میانگین نمرات قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداری در دو زیر مقیاس "ظاهر و رفتار نوزاد و درمان‌های خاص" و "ارتباط والدین با نوزاد و پذیرش نقش‌های والدی" و میانگین نمره کلی وجود داشت؛ در حالی‌که این اختلاف در گروه کنترل در هیچ یک از زیرمقیاس‌های استرس والدی و نمره کلی معنادار نبود. قبل از انجام مداخله، بین دو گروه تفاوت معنی‌داری از نظر میانگین نمره استرس والدی در سه زیرمقیاس استرس والدی و نمره کلی وجود نداشت؛ اما بعد از مداخله در گروه آزمون، اختلاف میانگین نمرات استرس والدی در دو زیر مقیاس ظاهر و رفتار نوزاد و درمان‌های خاص و ارتباط والدین با نوزاد و پذیرش نقش‌های والدی و نمره کلی به طور معنی‌داری کمتر از گروه کنترل بود. نتیجه‌گیری: برنامه حمایت اطلاعاتی ـ عاطفی توانست میزان استرس پدران نوزادان زودرس بستری در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان را کاهش دهد؛ بنابراین، تلاش و سیاست‌گذاری‌های مناسب به منظور توجه بیشتر به والد پدر و مشارکت وی ارزشمند خواهد بود. Aims: Prematurely birth of the infant and his/her hospitalization in NICU is something really unexpected for the parents. In most of the cases fathers are the first visitors of the infant in NICU and they are counted as the key person in supporting mother and infant. Lack of supporting father and shortage of his awareness increase his stress in this crisis and have some inappropriate short-term and long-term outcomes. The aim of this study was “assessing the effect of a designed program about the intervention of family support on the stress of the fathers of premature infants hospitalized in NICU”. Methods: In a two-group semi-experimental study which was done in 2013, fathers of fifty premature infants hospitalized in NICU of Shahid Beheshti hospital in Isfahan were chosen through convenient sampling and were divided into two control and experimental group. Family supporting program was a two-phase program. The first phase included two informational and one observational sections and the second group included supporting section. Parental stress measurement questionnaire in both of the groups was completed by the infant’s father in two before and after time of intervention. For analyzing information SPSS18 software and descriptive and inferential tests were used. Results: In the experimental group there was significant difference in the mean of scores before and after intervention in two subscales of “appearance and behavior of the infant and special treatments” and “the relationship of the parents with the infant and acceptance of parental roles” and the mean of total score, while this difference was not significant in control group in none of subscales of parental stress and total score. Before intervention, there was no significant difference between the two groups in terms of the mean score of parental stress in three subscales of parental stress and total score but after intervention in experimental group, the difference of the mean of the parental stress scores in two subscales of infant’s appearance and behavior and special treatments and the relationship of the parents with the infant and acceptance of parental roles and total score was significantly less than control group. Conclusions: Emotional-informational support program could decrease stress level of the fathers of premature infants hospitalized in NICU, so appropriate effort and policies can be valuable in paying more attention to the father and his partnership. حمایت, پدران, واحد مراقبت‌های ویژه, تولد زودرس, پرستاری 31 40 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-39-176&slc_lang=fa&sid=1 zahra shahkolahi زهرا شه کلاهی 10031947532846001223 10031947532846001223 No zahra abdeyazdan زهرا عبدیزدان 10031947532846001224 10031947532846001224 No tayebe mehrabi طیبه مهرابی 10031947532846001225 10031947532846001225 No mahnoosh hajiheidari مهنوش حاجی حیدری 10031947532846001226 10031947532846001226 No