fa بررسی تاثیر آموزش به بیمار و پیگیری تلفنی توسط پرستار بر میزان پذیرش های مجدد بیماران مبتلا به نارسایی قلبی عمومى General پژوهشي Research چکیده : اهدف: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش به بیمار و پیگیری تلفنی توسط پرستار بر میزان پذیرش­های مجدد در بیماران نارسایی قلبی انجام شد. روش: در این پژوهش نیمه تجربی که در سال 1390انجام شد، 189 بیمار مبتلا به نارسایی قلبی بستری در بیمارستان مرکز قلب شهید رجایی به روش نمونه­گیری مبتنی بر هدف انتخاب و به طور تصادفی درسه گروه شاهد و یا آزمون قرار گرفتند. گروه شاهد فقط مراقبت های روتین بیمارستانی را دریافت کرد. گروه آزمون اول حین ترخیص، به مدت یک ساعت آموزش حضوری و یک کتابچه آموزشی محقق ساخته دریافت کرد. گروه آزمون دوم علاوه بردریافت آموزش حضوری و کتابچه آموزشی حین ترخیص، به مدت سه ماه بعد از ترخیص مورد پیگیری تلفنی توسط پرستار قرار گرفتند . ابزار جمع اوری اطلاعات شامل پرسشنامه جمعیت شناختی و چک لیست پذیرش­های مجدد بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون­های آماری و نرم افزار SPSS16 انجام شد. یافته­ها: آموزش به بیمار حین ترخیص همراه با پیگیری تلفنی بعد از ترخیص به طور معناداری میزان پذیرش­های مجدد را کاهش می­دهد. بعد از سه ماه پیگیری، تفاوت معنی­داریبه ترتیب برای پذیرش­های مجدد بیمارستانی، درمانگاهی و مطب پزشک (006/0= p )، (000/0= p )، (000/0= p ) بین گروه ها گزارش شد. نتیجه­گیری: پیگیری سریع بیماران بعد از ترخیص از بیمارستان به عنوان راهی برای کاهش پذیرش های مجدد پشنهاد می­شود. Abstract Aims: This study has been done with the aim of assessing the effect of patient’s education and telephone follow up by nurse on readmissions of the patients with heart failure. Method: In this experimental study that had been done in 2011, 189 heart failure patients hospitalized in ShahidRajayee cardiovascular hospital were selected by purposive sampling method and they were randomly divided into 3 control or intervention groups . The control group received only hospital routine care. The first intervention group received one hour face to face education and one educational researcher made booklet at the time of discharge. Second intervention group in addition to receiving one hour face to face education and educational booklet at the time of discharge, received telephone follow up by nurse for the next 3 months. Data collection tools included demographic questionnaire and readmission check lists. Data were analyzed by statistical tests and spss16 software. Results: patient’s education during discharge and telephone follow up after discharge decrease readmission level significantly. After 3 months of follow-up there was significant difference respectively for hospital, clinical and doctor’s office readmissions (p=0.06), (p=000) (p=000) between groups. Conclusion: Patients’ rapid follow up after discharge can be suggested as away in order to decrease readmissions. 29 38 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-39-143&slc_lang=fa&sid=1 asma shojaee اسمای شجاعی 10031947532846001082 10031947532846001082 No batool nehrir بتول نحریر 10031947532846001083 10031947532846001083 No nasim naderi نسیم نادری 10031947532846001084 10031947532846001084 No armin zareaeyan آرمین زارعیان 10031947532846001085 10031947532846001085 No