fa بررسی خشونت محیط کار پرستاران مراقبت ویژه عمومى General پژوهشي Research چکیده اهداف: اثرات خشونت محیط کار به نحوی است که پرستاران آن را یکی از مهم­ترین دلایل ترک حرفه­ی پرستاری برمی­شمارند. از این رو مطالعه­ی حاضر با هدف « تعیین دیدگاه پرستاران مراقبت ویژه در مورد خشونت محیط کار» انجام شد. روش­ها: مطالعه­ای مقطعی از نوع توصیفی – تحلیلی بر روی پرستاران بخش­های ویژه مراکز آموزشی درمانی شهر همدان در سال 1388 انجام شد. نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده به تعداد 170 نفر صورت گرفت. ابزار گردآوری داده­ها، پرسشنامه تعدیل شده خشونت محیط کار مینه­سوتا و شامل 52 سوال بود. داده­ها با استفاده از نرم افزار SPSS16 و آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شد. یافته­ها: شیوع خشونت 1/74 درصد بود. بیشترین نوع خشونت به ترتیب سوءرفتار کلامی، تهدید، ضرب و جرح جسمی و آزار جنسی و بیشترین عاملین خشونت، بیمار و همراهان وی بودند. گزارش دهی خشونت بیشتر از نوع شفاهی و پیگیری قانونی آن کم بود که مهم ترین دلیل آن، احساس بی­فایده بودن گزارش بود. بیشتر پرستاران از نحوه اداره خشونت در موسسه خود رضایت نداشتند. نتیجه­گیری: با وجود شیوع بالای خشونت، گزارش کتبی و پیگیری قانونی آن کم است. با آموزش به پرستاران، حمایت مدیران، نظارت بر حضور همراهان بیمار در بخش، تقویت نگهبانی و ارتباط بین فردی موثر به نظر می رسد بتوان از میزان این خشونت کاست. Aims: Effects of workplace violence in a way that it is one of the most important reasons for nurses leaving the profession as a nurse . Hence the present study , " the vision care nurses about violence at work " was done . Methods: A cross sectional study of descriptive-analytical kind was performed on ICU nurses of Educational and Therapeutical Centers of Hamedan in 2009. A random categorical sampling at the number of 170 samples was done. Data gathering tool was modified Minnesota Workplace violence Questionnaire which included 52 questions. Data was analyzed using SPSS 16 software and descriptive statistics. Results: Prevalence of violence was 74.1%, most common kinds of violence were verbal misbehavior, threatening, physical battery and sexual assault and the most violence was from patients and their company. The violence was most reported verbally and legal pursuit was little and the most common reason for that was nurses' feeling that it is useless. Most of the nurses were dissatisfied with violence management in their institute. Conclusion: Despite high prevalence of violence, written reporting and legal pursuit of it was low. With educating the nurses, support from managers, surveillance on patients' attendance in the unit, empowering the guarding unit and effective inter individual connection, it seems this violence can be reduced. خشونت, محیط کار, پرستار مراقبت ویژه, بیمارستان Violence, Workplace, Intensive Care Nurse, Hospital 87 94 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-39-120&slc_lang=fa&sid=1 mohammad ali cheraghi محمد علی چراغی 1003194753284600987 1003194753284600987 No nesa noghan نسای نوغان 1003194753284600988 1003194753284600988 No abbas moghim beigi عباس مقیم بیگی 1003194753284600989 1003194753284600989 No ali bikmoradi علی بیک مرادی 1003194753284600990 1003194753284600990 No