fa بررسی تاثیر بکارگیری مدل مراقبت مشارکتی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی عمومى General پژوهشي Research اهداف: نارسایی قلبی یکی از مهمترین و شایعترین بیماریهایی است که با وجود پیشرفتهای پزشکی هنوز از مشکلات عمده نظام های بهداشت و درمان است. امروزه یکی از اهداف برنامه‌های مراقبت پرستاری، بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به نارسایی قلبی است. هدف از این مطالعه ارزیابی تاثیر مدل مراقبت مشارکتی بر کیفیت زندگی بیماران نارسایی قلبی بود. روش‌ها: در این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی 90 نفر از بیماران مبتلا به نارسایی قلبی بستری در بخش های ویژه‌ی بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال 1389 به صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه مساوی 45 نفری آزمون و کنترل تقسیم شدند. برای سنجش کیفیت زندگی(متغیر وابسته) از پرسشنامه استاندارد شده کیفیت زندگی در بیماران نارسایی قلبی، حاوی 22 سوال در مورد سه بعد اصلی کیفیت زندگی (جسمی، روحی روانی و اجتماعی اقتصادی) استفاده شد. مداخله در طول سه ماه در گروه آزمون طبق مراحل طراحی شده در مدل مراقبت مشارکتی اجرا شد. نتایج پس از جمع آوری توسط نرم افزار SPSS18 با استفاده از آزمون های آماری t زوجی، t مستقل و آنالیز واریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: بین میانگین کلی کیفیت زندگی (از 7/10±11/60 به 6/8±43/35 در گروه آزمون و از 3/7±63/45 به 9/11±42/57 در گروه کنترل) و نیز ابعاد آن (جسمی، روحی روانی و اجتماعی اقتصادی) در دو گروه آزمون و کنترل تفاوت آماری معنی داری نشان داده شد (05/0p<;). نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن است، در گروه آزمون که بر اساس مدل مراقبت مشارکتی تحت مراقبت و درمان قرار گرفته اند میانگین نمرات کیفیت زندگی در هر سه بعد نسبت به گروه کنترل، بهبودی معنی داری یافته است و استفاده از این مدل در مراقبت و درمان بیماران نارسایی قلبی توصیه می شود. Aims: Heart failure is one of the most important and prevalent diseases, and still one of the major problems of health care systems in spite of the medical advances. Today, the promotion of the quality of life in heart failure patients is one of the objectives of the nursing care programs. In this line, the present study was conducted to evaluate the effect of partnership care model on the quality of life in patients with heart failure. Methods: In the present clinical trial in 2010, 90 patients with heart failure hospitalized in Kerman University of Medical Sciences affiliated coronary care units were selected using accessible-sampling method and were randomly divided into two groups of 45 participants each as the experimental and the control groups. To evaluate the quality of life as a dependent variable, the standard quality-of-life questionnaire for heart failure patients, including 22 questions on the three major dimensions of the quality of life (physical, mental and socioeconomic), was applied. The intervention was implemented during three months according to the partnership care model in the experimental group. Data were analyzed by SPSS18 software using descriptive statistics, independent and paired t-tests and the variance analysis. Results: There was a significant difference between the two groups in terms of the mean quality of life (from 60.11±10.7 to 35.43±8.6 in the experimental and 45.63±7.3 to 57.42±11.9 in the control group), as well as the associated dimensions including the physical, psychological, and socioeconomic aspects (p<; 0.05). Conclusion: The study findings demonstrated a significant improvement in the mean quality of life scores in all the three dimensions in the experimental compared to the control group the application of the mentioned model is, therefore, recommended for the care and treatment of patients with heart failure. نارسایی قلبی, کیفیت زندگی, مدل پرستاری, مراقبت مشارکتی 43 48 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-39-114&slc_lang=fa&sid=1 fariba borhani فریبا برهانی 1003194753284600960 1003194753284600960 No hadi khoshab هادی خوشاب 1003194753284600961 1003194753284600961 No abbas abbaszadeh عباس عباس زاده 1003194753284600962 1003194753284600962 No hamidreza rashidinejad حمیدرضا رشیدی نژاد 1003194753284600963 1003194753284600963 No eesa mohammadi عیسی محمدی 1003194753284600964 1003194753284600964 No