زمینه و هدف: با گسترش آموزش ترکیبی در علوم پزشکی و الزام وزارت بهداشت به برگزاری بخشی از کلاس‌ها به صورت مجازی، مهارت خودتنظیمی تحصیلی اهمیت یافته است. هدف مطالعه، بررسی ساختار عاملی و پایایی پرسش‌نامه خودتنظیمی تحصیلی در دانشجویان پرستاری و مامایی جنوب‌شرق ایران بود.
روش‌ها: این پژوهش مقطعی- توصیفی با رویکرد روان‌سنجی در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ اجرا شد. جامعه هدف شامل دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه‌های علوم پزشکی استان‌های کرمان و سیستان و بلوچستان بود. حجم نمونه شامل ۱۰۴۰ نفر در چهار گروه: ۱۵۰ نفر برای اعتبار همزمان، ۵۰۰ نفر برای تحلیل عاملی اکتشافی، ۲۵۰ نفر برای تحلیل عاملی تأییدی و ۱۵۰ نفر برای آزمون- بازآزمون تعیین شد. ابزار اصلی پرسش‌نامه خودتنظیمی تحصیلی اختر و محمود و برای روایی همگرای همزمان از پرسش‌نامه خودتنظیمی گومز و همکاران استفاده شد. بومی‌سازی پرسش‌نامه بر اساس روش ترجمه و ترجمه معکوس انجام شد و روایی محتوایی، روایی سازه، روایی همزمان، محاسبه آلفای کرونباخ و آزمون بازآزمون تأیید شد. تحلیل‌های آماری شامل همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، محاسبه ضریب آلفای کرونباخ، ضریب اسپیرمن- براون و آزمون- بازآزمون بود.
یافته‌ها: روایی محتوایی پرسش‌نامه توسط کارشناسان با شاخص نسبت روایی محتوایی بین 0/80 تا 1 و شاخص روایی محتوایی بین 0/83 تا 0/93 تأیید شد. در تحلیل عاملی اکتشافی، پنج عامل اصلی استخراج شد که 61/33 درصد واریانس کل را تبیین کردند. در تحلیل عاملی تأییدی، ساختار پنج‌عاملی برازش مناسبی داشت. همبستگی پرسش‌نامه خودتنظیمی با پرسش‌نامه خودتنظیمی گومز برابر با 0/76 نشان‌دهنده روایی همزمان قابل قبول بود (0/01>P). ضریب آلفای کرونباخ کل ابزار 0/92 و در ابعاد مختلف بین 0/81 تا 0/93 قرار داشت؛ همچنین، ضریب پایایی اسپیرمن- براون و ضریب آزمون- بازآزمون در حد قابل قبول گزارش شد (هر دو ≥ 0/70)، که نشان‌دهنده ثبات پایایی ابزار است.
نتیجه‌گیری: ابزار اعتبارسنجی شده خودتنظیمی اختر و محمود دارای ساختار عاملی پایدار و پایایی مناسب در دانشجویان پرستاری و مامایی جنوب‌شرق ایران است و برای ارزیابی خودتنظیمی توصیه می‌شود.