گروه پرستاری داخلی- جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ، M-navid@tums.ac.ir
چکیده: (2813 مشاهده)
ززمینه و هدف: تشخیص میزان اضطراب قبل از عمل جراحی بیماران میتواند بسیاری از چالشهای حین و بعد از عمل را کاهش دهد و به همین خاطر لازم است از ابزارهایی استفاده شود که دقت بالایی در تشخیص میزان اضطراب داشته باشد. لذا، مطالعه حاضر با هدف مقایسه دقت دو ابزار سطح کورتیزول و پرسشنامه سنجش اضطراب در تشخیص میزان اضطراب قبل از عمل بیماران کاندید جراحی تیروئیدکتومی طراحی شد. روشها: مطالعه کارآزمایی بالینی حاضر، به منظور مقایسه دقت دو ابزار اندازهگیری اضطراب قبل از عمل بیماران تیروئیدکتومی در سال ۱۳۹۹ طراحی شد. انتخاب نمونهها با روش نمونهگیری در دسترس با تخصیص تصادفی از طریق بلوکهای چهارتایی انجام گرفت. در گروه آزمون آگاهی بخشی از طریق همتایان صورت گرفت و در گروه کنترل مراقبتهای روتین ارائه شد. قبل و بعد از مداخله آموزشیتکمیل پرسشنامه و اندازهگیری کورتیزول بزاق ۷۸ نفر از بیماران (۳۹ نفر گروه آزمون و ۳۹ نفر گروه کنترل) بستری در بخش جراحی عمومی ولیعصر و انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی (ره) تهران انجام شد. نتایج:یافتهها نشان داد که میزان کورتیزول بزاق بعد از مداخله در گروه آزمون به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود (۰/۰۰۱>p) در حالی که پرسشنامه اشپیل برگر، اختلاف معناداری بین نمرات اضطراب دو گروه بعد از مداخله نشان نداد (۰/۳۹۷=p). نتیجهگیری: از آن جایی که کورتیزول تحت تأثیر عوامل موقعیتی قرار نمیگیرد ابزار دقیقتری نسبت به پرسشنامه جهت سنجش اضطراب است اما با این حال توصیه میشود ترکیبی از ابزارهای فیزیولوژیکی و شیمیایی جهت سنجش میزان اضطراب مورد استفاده قرار گیرد.
