Critical Care Nursing

fa بررسی تأثیر اجرای دستورالعمل SBAR بر رضایت از فرایند تحویل بیمار و فرهنگ ایمنی در پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه Investigating the Impact of Implementing SBAR Guidelines on Handover Satisfaction and Patient Safety Culture in Nurses Working in Intensive Care Units تخصصي Special پژوهشي Research زمینه و هدف: تحویل شیفت در قالب یک راهنمای استاندارد موجب بهبود کار تیمی، افزایش ایمنی بیمار و کیفیت مراقبت پرستاری می‌شود. روش SBAR روشی سازمان‌یافته برای انتقال اطلاعات ارائه می‌کند که علاوه ‌بر بهبود روش‌های ارتباطی، می‌تواند بر نتایج مراقبت از بیمار نیز تأثیرگذار باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر اجرای دستورالعمل SBAR تعدیل یافته بر رضایت از تحویل‌دهی و فرهنگ ایمنی در پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان آیت‌الله کاشانی اصفهان انجام شد. روش‌ها: این پژوهش نیمه‌تجربی از نوع تک گروهه بر روی 59 پرستار شاغل در چهار بخش ICU انجام شد. پس از کسب رضایت آگاهانه، پرسش‌نامه رضایت از تحویل بیمار و پرسش‌نامه فرهنگ ایمنی بیمار داده شد. سپس فرم SBAR تهیه شده توسط تیم تحقیق در اختیار پرستاران قرار داده شد. نحوه تکمیل فرم‌ها هم به‌ صورت فیلم آموزشی و هم به‌ صورت حضوری به پرستاران آموزش داده شد. جلسات تبادل نظر و رفع اشکالات احتمالی یک‌ بار در هفته در هر بخش به ‌مدت چهار هفته برگزار شد. سپس مجدداً پرسش‌نامه‌های مطالعه توسط پرستاران تکمیل شد. یافته‌ها: رضایت از تحویل‌دهی بیماران پس از مداخله (4/53 ± 48/38) نسبت به قبل از مداخله (24/6 ± 64/44) افزایش یافت که این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (0/001 = P). بر اساس آزمون آماری انجام شده تی زوج، فرهنگ ایمنی پس از مداخله نسبت به قبل از مداخله افزایش یافت ولی این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود (0/080 = P). نتیجه‌گیری: با توجه به افزایش رضایت پرستاران از تحویل‌دهی بر اساس فرم SBAR، پیشنهاد می‌شود این روش که استاندارد و ساده است در بخش‌های مراقبت ویژه به کار گرفته شود.   Background & aim: Clinical handover in the form of a standard delivery guide improves teamwork, increases patient safety, and the quality of nursing care. The SBAR method provides an organized method of information transfer that, in addition to improving communication methods, can also affect patient care outcomes. The present study was conducted with the aim of determining the effect of the implementation of modified SBAR guidelines on handover satisfaction and safety culture among nurses working in the special care units of Ayatollah Kashani Hospital in Isfahan. Methods: This Quasi-experimental single-group research was conducted on 59 nurses working in four ICU departments. After obtaining informed consent, the satisfaction questionnaire for patient handover and the patient safety culture questionnaire were given. Then, the SBAR form prepared by the research team was provided to the nurses. The nurses were taught how to complete the forms both in the form of an educational video and in person. Meetings to exchange opinions and solve possible problems were held once a week in each department for four weeks. Then the study questionnaires were completed again by the nurses. Results: The satisfaction with the handover of patients increased after the intervention (44.64 ± 6.24) compared to before the intervention (48.38 ± 4.53), and this difference was statistically significant (P = 0.001). Based on the t-pair statistical test, the safety culture increased after the intervention compared to before the intervention, but this difference was not statistically significant (P = 0.08). Conclusion: Considering the increase in nurses' satisfaction with handover based on the ISBAR form, it is suggested that this method, which is standard and simple, be used in special care units. روش SBAR, تحویل شیفت, رضایت از تحویل‌دهی, ایمنی بیمار, رضایت پرستاران از تحویل SBAR Method, Shift Handover, Satisfaction with Handover, Patient Safety, Nurses' Satisfaction with Handover 58 67 http://jccnursing.com/browse.php?a_code=A-10-573-3&slc_lang=fa&sid=1 Sepideh Sarlak سپیده سرلک s.au9591@gmail.com 10031947532846009383 0009-0002-5658-2890 No School of Nursing and Midwifery, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران Bahareh Fallah بهاره فلاح baharefallah@gmail.com 10031947532846009384 10031947532846009384 No Nursing and Midwifery Care Research Center, Comprehensive Health Research Institute for Mother and Child, Department of Nursing, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، پژوهشکده جامع سلامت مادر و کودک، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران Fatemeh Bakhsi فاطمه بخشی fateme.bakhshii@gmail.com 10031947532846009385 10031947532846009385 No Nursing and Midwifery Care Research Center, Comprehensive Health Research Institute for Mother and Child, Department of Nursing, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، پژوهشکده جامع سلامت مادر و کودک، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران Shima Safazadeh شیما صفازاده sh.safazadeh@nm.mui.ac.ir 10031947532846009386 10031947532846009386 No School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشکده پرستاری و مامایی، علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mostafa Javadi مصطفی جوادی javadinurse@gmail.com 10031947532846009387 10031947532846009387 Yes Nursing and Midwifery Care Research Center, Comprehensive Health Research Institute for Mother and Child, Department of Nursing, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، پژوهشکده جامع سلامت مادر و کودک، گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران