OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: عفونت ادراری از شایع‌ترین عفونت‌های بیمارستانی در بخش ICU است. نحوه مراقبت از کاتتر مجرای ادراری توسط پرستاران از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر میزان شیوع عفونت ادراری است. از این رو مطالعه حاضر با هدف تعیین دانش و عملکرد پرستاران در پیشگیری از عفونت ادراری ناشی از کاتتر در بخش‌های مراقبت ویژه انجام شد. روش‌ها: مطالعه به روش مقطعی انجام شد. تعداد 105 پرستار بخش ICU به روش تمام شماری وارد مطالعه شدند. دانش و عملکرد پرستاران در پیشگیری از عفونت ادراری ناشی از کاتتر با پرسشنامه‌های استاندارد به صورت خوداظهاری جمع‌آوری شد. پرسشنامه دانش شامل 27 سؤال که با جواب‌های صحیح و اشتباه گزارش می‌شود. میانگین درصد جواب صحیح 80 و بیشتر به عنوان دانش خوب تفسیر می‌شود. پرسشنامه عملکرد شامل 23 سؤال  که با جواب‌های لیکرتی چهار گزینه‌ای کاملاً موافق (نمره 4) تا کاملاً مخالف (نمره 1) است. میانگین نمره 3 و بالاتر به عنوان عملکرد خوب در نظر گرفته می‌شود. یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 3/53 ± 27/3 بود. فقط 16/2 درصد سابقه شرکت در کارگاه پیشگیری از UTI را داشتند. نتایج نشان داد که فقط 38/1 درصد دانش و 33/3 درصد عملکرد پرستاران در پیشگیری از عفونت ادراری ناشی از کاتتر در سطح خوب بود. بیشترین پاسخ نادرست در بخش دانش در سؤال"جایگذاری کاتتر ادراری کمک به بهبود زخم بستر در بیماران مؤنث دچار زخم بستر" (86/6 درصد) مشاهده شد و در بخش عملکرد در سؤال"در حین مراقبت از یک بیمار زن، پرینه را از پشت به جلو شستشو می‌دهم" (1/68 ± 0/68)، بود. نتیجه‌گیری: بیشتر پرستاران دانش و عملکرد ضعیفی در پیشگیری از عفونت ادراری ناشی از کاتتر داشتند. همچنین بیشتر پرستاران تجربه آموزش اختصاصی پیشگیری از UTI را در دوره‌های بازآموزی نداشتند. با توجه اهمیت نقش پرستاران در پیشگیری از عفونت ادراری ناشی از کاتتر لازم است دانش و عملکرد پرستاران بر اساس پروتکل‌های استاندارد در آموزش‌های آکادمیک و دوره‌های بازآموزی ارتقا داده شود. http://jccnursing.com/article-1-804-fa.pdf 2025-04-22 1 8 10.30491/JCC.17.4.1 عفونت ادراری کاتتر ادراری پرستار دانش عملکرد Background & aim: Urinary tract infection is one of the most common hospital associate infections in the intensive care unit (ICU). The way nurses care for urinary tract catheters is one of the most important factors affecting the prevalence of urinary tract infection. Therefore, the present study was conducted to determine the knowledge and performance of nurses in preventing catheter associate urinary tract infection (CAUTI) in ICU. Methods: The study was conducted cross-sectional. Number of 105 ICU nurses were enrolled in the study using a complete census method. Nurses' knowledge and performance in preventing CAUTI were collected using standard questionnaires in a self-report manner. The knowledge questionnaire consists of 27 questions that are reported with correct and incorrect answers. The average percentage of correct answers of 80 and above is interpreted as good knowledge. The performance questionnaire consists of 23 questions with four-choice Likert-type responses ranging from completely agree (score 4) to completely disagree (score 1). An average score of 3 and above is considered good performance. Results: The mean age of the participants were 27.3 ± 3.03 years. Only 16.2% had a history of participating in a UTI prevention workshop. The results showed that only 38.1% of the knowledge and 33.3% of the performance of nurses in preventing CAUTI were at a good level. The highest incorrect response in the knowledge section was observed in the question "Does the placement of a urinary catheter help to heal bedsores in female patients with bedsores" (68.6%) and in the performance section was observed in the question "While caring for a female patient, I wash the perineum from back to front" (1.68 ± 0.68). Conclusion: The majority of nurses had poor knowledge and performance in preventing catheter-related urinary tract infection. Also, the majority of nurses did not have experience in specific training on UTI prevention in refresher courses. Given the importance of nurses' role in preventing catheter-related urinary tract infections, it is necessary to improve nurses' knowledge and performance based on standard protocols in academic training and refresher courses.   http://jccnursing.com/article-1-804-en.pdf 2025-04-22 1 8 10.30491/JCC.17.4.1 Urinary Tract Infection Urinary Catheter Nurse Knowledge Performance Ata Karami 1 School of Nursing and Midwifery, Clinical Care Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR https://orcid.org/0009-0002-4430-6629 Mohammad azad Majedi 2 Department of Anesthesiology, School of Medicine, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR https://orcid.org/orcid.org/0000-0002-2846-5753 Naser Kamyari 3 Department of Public Health, School of Health, Abadan University of Medical Sciences, Abadan, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0001-6245-5447 Salam Vatandost vatandost1366@gmail.com 4 School of Nursing and Midwifery, Clinical Care Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-4189-0954

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: پاندمی کووید- 19 به عنوان یک چالش تمامی سیستم‌های بهداشتی درمانی را تحت تأثیر قرار داد. بحران‌ها فشار زیادی را بر روی کادر درمان مشغول به خدمت به خصوص در شهرستان‌های کوچک که بیمارستان‌ها در آنجا تخصصی نیستند وارد می‌کند. لذا مطالعه حاضر با هدف تبیین چالش‌های بخش سی سی یو در بیمارستان‌های غیر تخصصی در شهرستان‌های کوچک در مواجه با پاندمی کووید-19 از دیدگاه ارائه‌دهندگان خدمات اجرا شده است. روش‌ها: مطالعه حاضر کیفی و از نوع تحلیل محتوای قراردادی است. به صورت هدفمند مشارکت‌کنندگان از بخش سی سی یو بیمارستان‌های شهرستان میبد و اردکان استان یزد در سال 1401 انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پنج مصاحبه نیمه ساختاریافته با میانگین 45 دقیقه در هر جلسه بهره گرفته شد و روند مصاحبه‌ها تا اشباع کامل داده‌ها ادامه یافت. فرایند تجزیه و تحلیل کیفی داده‌ها بر‌ اساس روش گرانهایم و لاندمن با استفاده از نرم افزار MAXQDA صورت گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه از 326 کد باز، ده زیر طبقه و سه طبقه اصلی شامل: تغییر ناگهانی محیطی ساختاری (تبدیل بخش سی سی یو به آی سی یو کووید، تغییر کاربری ناخواسته بخش، کمبود تجهیزات و امکانات بخش سی سی یو)، ناخرسندی کارکنان (نارضایتی پزشکان، نارضایتی پرستاران از بخش، نارضایتی پرستاران از کم توجهی به خدمات پرستاران غیر کرونایی، نارضایتی پرستاران از دانش و مهارت ناکافی کار آی سی یو و تغییر روش برنامه‌نویسی شیفت‌های پرستاران از ماهانه به روزانه)، مدیریت ناکافی بیماران قلبی عروقی (از دست رفتن بیماران قلبی و کاهش مراقبت تخصصی بیماران قلبی در بخش جایگزین سی سی یو) استخراج شد. نتیجه‌گیری: یافته‌های مطالعه حاضر نشان داد چالش‌های متفاوتی در بیمارستان‌های حومه و کوچکتر است که نیاز به لزوم یک رویکرد سیستماتیک و جامع در مدیریت بحران‌های بهداشت عمومی است. پیشنهاد می‌شود برای پرستاران و کارکنان بهداشتی دوره‌های آموزشی منظم و مداوم در زمینه نحوه‌کار با تجهیزات آی سی یو طراحی و اجرا شود. مدیریت بیمارستان‌ها به بهینه‌سازی شرایط فیزیکی بخش‌های سی سی یو به خصوص در بحران‌ها توجه بیشتری داشته باشند. بررسی و اصلاح شیوه‌های توزیع و برنامه‌ریزی شیفت‌های کاری پرستاران، به ‌ویژه در زمان بحران، می‌تواند به کاهش استرس و افزایش کارایی کارکنان کمک کند. توجه به حقوق و مزایا و  توزیع عادلانه بین کارکنان مورد توجه بیشتری قرار گیرد تا به افزایش انگیزه و رضایت شغلی پرستاران کمک کند. http://jccnursing.com/article-1-805-fa.pdf 2025-04-22 9 18 10.30491/JCC.17.4.9 کووید-19 چالش‌های بهداشتی پرستاری مدیریت بیماران قلبی سی سی یو. Background & aim: The COVID-19 pandemic has affacted a challenge to all healthcare systems. Crises put a lot of pressure on healthcare staff, especially in small towns where hospitals are not specialized. Therefore, the present study aimed to explain the challenges of the CCU department in non-specialized hospitals in small towns in the face of the COVID-19 pandemic from the perspective of service providers. Methods: The present study is qualitative and of the conventional content analysis type. Participants were selected purposively. Semi-structured interviews were used to collect data, and the interview process continued until complete data saturation. The qualitative data analysis process was carried out based on the Granheim and Landman method. Results: In this study, from 326 open codes, ten subcategories and three themes were extracted, including: structural environmental changes (transformation of the CCU ward into a COVID ICU, transformation of the general ward (one room) into a CCU, lack of equipment and facilities in the CCU ward, and change in the method of programming nurses' shifts from monthly to daily), personnel challenges (doctors' dissatisfaction, nurses' dissatisfaction with the ward, dissatisfaction with the lack of attention to non-COVID nurses' services, nurses' dissatisfaction with the lack of experience and knowledge of working with ICU patients), and inadequate management of cardiovascular patients (loss of cardiac patients and problems of cardiac patients in the CCU alternative ward). Conclusion: This study showed that sudden changes in the structure and management of human resources in the CCU department led to various challenges in the field of services provided to cardiovascular patients. Therefore, it is necessary for health system officials to pay serious attention to examining and improving the working conditions of nurses and providing appropriate equipment and space for treating patients. http://jccnursing.com/article-1-805-en.pdf 2025-04-22 9 18 10.30491/JCC.17.4.9 COVID-19 Health Challenges Nursing Cardiac Patient Management CCU Seyede Elham Fazljoo efazljoo@gmail.com 1 Disaster prevention and crisis response research center, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-4037-0404 Seyed Shahabadin Azizadini shahab1341@yahoo.com 2 Imam Jafar Sadeq (AS) Hospital, Meybod County, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0009-0000-2362-4332 Abasali Dehghani aadtafti@yahoo.com 3 Department of Health in Disasters and Emergencies, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-7040-4188 Ebrahim Salmani e.salmani.n@gmail.com 4 Department of Health in Disasters and Emergencies, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-6273-0936 KHadijeh Nasiriani nasiriani@gmail.com 5 Research Center for Nursing and Midwifery Care, Comprehensive Research Institute for Maternal and Child Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-3600-9456

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: عمل جراحی پیوند عروق کرونر در برخی از بیماران یکی از انتخاب‌های پیشنهادی و مؤثر در درمان بیماران قلبی شناخته شده است. اضطراب مرگ شایع‌ترین عارضه روانشناختی بیماران کاندید جراحی پیوند عروق کرونر است که می‌تواند توسط عواملی مانند حمایت از جانب اطرافیان و اجتماع تحت تأثیر قرار گیرد. هدف مطالعه حاضر تعیین ارتباط بین اضطراب مرگ و حمایت اجتماعی درک شده در بیماران CABG بستری در بخش مراقبت ویژه قلبی بود. روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی در سال 1402 در بیمارستان شریعتی اصفهان انجام شد. تعداد 100 بیمار CABG بستری در بخش مراقبت ویژه قلبی به صورت نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند پژوهشگر پس از دریافت رضایت‌نامه آگاهانه از واحدهای پژوهش، نحوه تکمیل پرسشنامه را برای بیماران توضیح داد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه در سه بخش شامل: بخش اول مشخصات جمعیت‌شناختی، پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامه مقیاس حمایت اجتماعی درک شده، بود. یافته‌ها: نمره کل اضطراب مرگ در حد متوسط بود. و نمره کل حمایت درک شده بیماران 11/9 ± 68/4 ، نمره حمایت اجتماعی 4/1 ± 22/7، حمایت فامیلی 3/5 ± 23/2 و نمره حمایت دوستان 4/6 ± 22/4 بود و بین حمایت اجتماعی درک شده و اضطراب مرگ رابطه معکوس و معنادار وجود دارد (0/007P = ). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر بر اهمیت حمایت اجتماعی ادراک شده بر کاهش اضطراب مرگ این بیماران دلالت دارد، لذا انجام اقداماتی در راستای منابع حمایتی و توجه به آن و شناخت عوامل مؤثر بر آن توسط پرستاران شاغل در بخش‌های ویژه قلبی ضروری است و توصیه می‌شود این مسئله در آموزش مراقبت از این بیماران گنجانده شود. http://jccnursing.com/article-1-791-fa.pdf 2025-07-22 19 27 10.30491/JCC.17.4.19 اضطراب مرگ حمایت اجتماعی ادراک شده پیوند عروق کرونر Background & aim: Coronary artery bypass grafting surgery is still known as the first and most important choice in the treatment of heart patients in some patients. Death anxiety is the most common psychological complication of patients who are candidates for coronary artery bypass grafting surgery, which can be affected by factors such as support from others and the community. The aim of the present study was to determine the relationship between death anxiety and perceived social support in CABG patients hospitalized in the cardiac intensive care unit. Methods: This study was conducted as a descriptive correlation. 100 CABG patients hospitalized in the cardiac intensive care unit referred to Shariati Hospital in Isfahan in 1402 were included in the study through convenience sampling. After receiving informed consent from the research units, the researcher explained to the patients how to complete the questionnaire. The data collection tool consisted of a questionnaire that included three parts: the first part was the demographic characteristics of the research samples, the Templer Death Anxiety Questionnaire, and the Perceived Social Support Scale questionnaire. Results: The study findings showed that the total score of death anxiety was moderate. And the total score of patients' perceived support was 68.4 ± 11.9, the social support score was 22.7 ± 4.1, family support was 23.2 ± 3.5, and the score of friends' support was 22.4 ± 4.6. And there is an inverse and significant relationship between perceived social support and death anxiety. Conclusion: The results of the present study indicate the importance of perceived social support in reducing death anxiety in these patients, therefore, it is necessary to take measures in line with support resources and pay attention to it and recognize the factors affecting it by nurses working in cardiac special wards, and it is recommended that this issue be included in the training for caring for these patients. http://jccnursing.com/article-1-791-en.pdf 2025-07-22 19 27 10.30491/JCC.17.4.19 Death Anxiety Perceived Social Support Coronary Artery Bypass Graft Golestaneh Rezaei 1 Department of Nursing, Nursing and Midwifery Sciences Development Research Center, Na.C., Islamic Azad University, Najafabad, Iran AUTHOR Fatemeh Salmani ft_salamni@yahoo.com.au 2 Department of Nursing, Nursing and Midwifery Sciences Development Research Center, Na.C., Islamic Azad University, Najafabad, Iran AUTHOR Mina Hajsadegian 3 Department of Nursing, Nursing and Midwifery Sciences Development Research Center, Na.C., Islamic Azad University, Najafabad, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: پیش‌بینی نیاز به دریافت مراقبت‌های ویژه در بیماران نیاز به پیش‌بینی میزان خطر دارد. تعیین مقدار خطر که  بیماران را تهدید می‌کند می‌تواند به اتخاذ تصمیم‌های درمانی صحیح منجر شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین و مقایسه دقت تشخیصی مقیاس‌های هشدار دهنده اولیه در بیماران دچار تروما جهت تشخیص نیاز به بستری در بخش مراقبت‌های ویژه انجام شده است. روش‌ها: این مطالعه آینده‌ نگر از آذر ماه 1402 تا دی 1403 در بیمارستان‌های وابسته به علوم پزشکی تهران انجام شد. با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس 250 بیمار دچار تروما وارد مطالعه شدند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی و مقیاس‌های امتیاز هشدار اولیه ملی 2، امتیاز هشدار اولیه اصلاح شده، امتیاز هشدار اولیه تریاژ و امتیاز پزشکی اورژانس اصلاح شده استفاده شد. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 15/78 ± 40/90 سال بود. تصادف (56/8 درصد) بیشترین مکانیسم ایجاد تروما و مولتیپل تروما (56 درصد) بیشترین نوع تروما بود. امتیاز هشدار اولیه ملی 2 بالاترین دقت تشخیصی را با حساسیت (28/2 درصد) و ویژگی (81/1 درصد) و سطح زیر منحنی (0/889) نشان داد. نتیجه‌گیری: در حالی که همه چهار امتیاز هشداردهنده توانایی خوبی در تشخیص بستری در بخش مراقبت‌های ویژه داشتند، تفاوت‌های قابل توجهی در معیارهای عملکرد آنها وجود دارد. دقت تشخیصی بالاتر امتیاز هشدار اولیه ملی 2، آن را به یک ابزار ارزشمند در شناسایی بیمارانی که ممکن است نیاز به بستری در بخش مراقبت‌های ویژه داشته باشند، تبدیل می‌کند. http://jccnursing.com/article-1-807-fa.pdf 2025-06-07 28 36 10.30491/JCC.17.4.28 مقیاس‌های هشدار دهنده زودرس پرستاری تروما بخش مراقبت‌های ویژه Background & aim: Predicting the need for intensive care in patients requires predicting the level of risk. Determining the amount of risk that threatens patients can lead to making correct treatment decisions. The present study aimed to determine and compare the diagnostic accuracy of early warning scores in trauma patients to determine the need for intensive care unit admission. Methods: This prospective study was conducted from December 2024 to January 2025 in hospitals affiliated with Tehran University of Medical Sciences. Using the convenience sampling method, 250 trauma patients were enrolled in the study. To collect data, a demographic information questionnaire and warning scores of the National Early Warning Score 2, the Modified Early Warning Score, the Triage Early Warning Score, and the Modified Emergency Medicine Score were used. Results: The mean age of the patients was 40.90 ± 15.78. Accident (56.8%) was the most common mechanism of trauma and multiple trauma (56%) was the most common type of trauma. The National Early Warning Score 2 showed the highest diagnostic accuracy with sensitivity (82.2%), specificity (81.1%), and area under the curve (0.889). Conclusion: While all four early warning scores had good ability to detect ICU admission, there were significant differences in their performance measures. The higher diagnostic accuracy of the National Early Warning Score 2 makes it a valuable tool in identifying patients who may require ICU admission. http://jccnursing.com/article-1-807-en.pdf 2025-06-07 28 36 10.30491/JCC.17.4.28 Early Warning Score Trauma Nursing Intensive Care Units Mohammad Ganji hiwar66@gmail.com 1 Department of Emergency Care Nursing, Tehran School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Elham Navab elhamnavab2@gmail.com 2 Department of Critical Care Nursing, Tehran School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Maryam Esmaeili 3 Department of Critical Care Nursing, Tehran School of Nursing and Midwifery, Nursing and Midwifery Care Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Shima haghani shima_haghani@yahoo.com 4 Department of Biostatistics, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Mahboubeh Shali mehraneshali@yahoo.com 5 Department of Critical Care Nursing, Tehran School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: عفونت‌های جریان خون مرتبط با کاتترهای ورید محیطی در بیماران بستری شده در بیمارستان‌ها مسئله رایجی هستند. رعایت احتیاطات استاندارد به گونه‌ای طراحی شده است که بیماران و کارکنان بیمارستانی بالقوه در مواجهه با خون و مایعات بدن آلوده حفظ می‌شوند. این امر با به کارگیری اصول استاندارد جهت پیشگیری از عفونت امکان‌پذیر است. این مطالعه به منظور تعیین میزان رعایت استانداردهای کنترل عفونت در هنگام تعبیه کاتترهای ورید محیطی صورت گرفت. روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی به روش نمونه‌گیری در دسترس بر روی 86 نفر از پرستاران بخش‌های جراحی و ویژه بیمارستان فوق تخصصی الزهراء اصفهان در سال 1403 انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته شامل مشخصات دموگرافیک و چک لیست بررسی میزان رعایت احتیاطات استاندارد در هنگام تعبیه کاتتر های وریدی بود. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که میانگین نمره میزان رعایت احتیاطات استاندارد 16 ± 83/56 بود. بین سن و سابقه کار در بخش ویژه یا جراحی با نمره رعایت احتیاطات استاندارد در هنگام تعبیه کاتترهای داخل وریدی واحدهای مورد مطالعه رابطه معنی‌دار وجود نداشت (0/05<P). اما سابقه کار کلی با رعایت احتیاطات استاندارد در هنگام تعبیه کاتترهای داخل وریدی رابطه مستقیم داشت (0/001>P). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های به دست آمده از این مطالعه؛ علی‌رغم این که ارتباطی بین میزان رعایت احتیاطات استاندارد با سن و سابقه کار پرسنل وجود نداشت، نقش دوره‌های بازآموزی در به روزرسانی اطلاعات پرسنل ناچیز بود که نیاز به مطالعات بیشتر در راستای ارتقاء کیفیت احتیاطات استاندارد است. http://jccnursing.com/article-1-800-fa.pdf 2025-06-07 37 46 10.30491/JCC.17.4.37 استانداردهای کنترل عفونت تعبیه کاتتر ورید محیطی Background & aim: Standard precautions are designed to protect patients and hospital staff from potential exposure to contaminated blood and body fluids. This is possible by applying standard principles for infection prevention. In addition, bloodstream infections associated with peripheral venous catheters are a common problem in hospitalized patients. This study was conducted to determine the extent to which infection control standards are followed when inserting peripheral venous catheters. Method: This descriptive-analytical study was conducted using convenience sampling method on 86 nurses of surgical ward and Invasive Care Units (ICU) of Al-Zahraa subspecialty Hospital of Isfahan in 2024. The research tool was a researcher-made questionnaire including demographic characteristics and a checklist to check the level of compliance with standard precautions when inserting intravenous catheters. Results: The findings showed that the mean and standard deviation of the score of compliance with standard precautions was 83.56 ± 16. There was no significant relationship between age and experience in the ICU or surgery with the score of compliance with standard precautions during insertion of intravenous catheters in the studied units (P < 0.05). However, overall work experience had a direct relationship with compliance with standard precautions during the insertion of intravenous catheters (P < 0.001). Conclusion: According to the findings of this study, despite the fact that there was no relationship between the level of compliance with standard precautions and the age and work experience of personnel, the role of retraining courses in updating personnel information was insignificant, which requires further studies in order to improve the quality of standard precautions. http://jccnursing.com/article-1-800-en.pdf 2025-06-07 37 46 10.30491/JCC.17.4.37 Infection Control Standards Catheter Insertion Peripheral Vein Farkhondeh Samieipoor hanieh.sameipoor1977@gmail.com 1 Department of Operating Room, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran AUTHOR https://orcid.org/0009-0002-5335-8260 Zahra Eydizadeh z70.adzadeh@gmail.com 2 Department of Operating Room, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran AUTHOR https://orcid.org/0009-0005-5411-6417 Leila Akbari l_akbari@nm.mui.ac.ir 3 Department of Operating Room, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0001-5420-0655

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: در دنیای امروز، رضایت‌مندی به عنوان شاخصی مهم در ارزیابی کیفیت خدمات مراقبتی به شمار می‌رود. با توجه به محدودیت‌هایی مانند سطح هوشیاری پایین بیماران در بخش مراقبت‌های ویژه، اعضای خانواده نقش مهمی در ارزیابی رضایت‌مندی و مشارکت در تصمیم‌گیری‌های درمانی ایفا می‌کنند. در نتیجه مطالعه‌ حاضر با هدف بررسی میزان رضایت‌مندی اعضای خانواده‌ و رابطه‌ آن با مشارکت در مراقبت از بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه‌ انجام شد. روش‌ها: این مطالعه‌ مقطعی در سال ۱۴۰۲ با حضور ۷۰ نفر از اعضای خانواده‌ بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه‌ بیمارستان توحید سنندج، که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند، انجام گرفت. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌ رضایت‌مندی خانواده و پرسشنامه‌ مشارکت خانواده جمع‌آوری و با استفاده از تست‌های آماری ناپارامتری اسپیرمن، من‌ویتنی و کروسکال‌والیس مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 9/91 ± 39/54 سال گزارش شد. میانگین نمره‌ رضایت‌مندی کلی 18/77 ± 70/58 و از میانه‌ نمرات بالاتر بود. بیش‌ترین نمره مربوط به بُعد رضایت از مراقبت‌های ارائه شده با نمره‌ 18/06 ± 73/13 بود. هم‌چنین نمره‌ رضایت از تصمیم‌گیری نیز 22/34 ± 67 تعیین شد. مشارکت اعضای خانواده در مراقبت از بیماران 17/78 ± 76/76 اندازه‌گیری شد. نتایج آزمون اسپیرمن ارتباط آماری معنی‌داری را بین رضایت‌مندی و زیرمقیاس‌های آن با مشارکت نشان داد به طوری که با افزایش مشارکت رضایت نیز افزایش می‌یابد. نتیجه‌گیری: با توجه به ارتباط مستقیم و معنا‌دار بین رضایت‌مندی اعضای خانواده و مشارکت آنها توصیه می‌شود مداخلات مناسبی به منظور ارتقای مشارکت خانواده‌ها در فرایندها و تصمیم‌گیری‌های درمانی طراحی و اجرا شود تا کیفیت خدمات مراقبتی بهبود یابد همچنین مدیران نظام سلامت با اتخاذ سیاست‌های خاص امکان مشارکت بیشتر اعضای خانواده توسط پرستاران را ممکن سازند. http://jccnursing.com/article-1-809-fa.pdf 2025-07-22 47 57 10.30491/JCC.17.4.47 بخش مراقبت‌ ویژه مراقبت‌ پرستاری خانواده رضایت بیمار Background & aim: In today’s world, satisfaction is considered an important indicator in evaluating the quality-of-care services. Due to limitations such as low level of consciousness of patients in the Intensive Care Unit (ICU), family members play an important role in assessing satisfaction and participating in treatment decision making. As a result, the present study was conducted with the aim of investigating the level of satisfaction of family members and its relationship with their engagement in the care of patients hospitalized in ICUs. Methods: This cross-sectional study was conducted in 2023 with the participation of 70 family members of patients admitted to the ICU of Tohid Hospital in sanandaj, who were selected through convenience sampling. Data were collected through Family satisfaction questionnaire and Family engagement questionnaire and analyzed using Spearman, Mann-Whitney, and Kruskal-Wallis nonparametric statistical tests. Results: The mean age of the participants was reported as 39.54 ± 9.91 years. The overall mean satisfaction score was 70.58 ± 18.77, which was above the median score. The highest score was related to satisfaction with the care provided being 73.13 ± 18.06, while satisfaction with decision-making was 67% ± 22.34. Family members' engagement in patient care was measured at 76.76 ± 17.78. Spearman’s correlation test revealed a statistically significant relationship between overall satisfaction and its subscales with family engagement, indicating that higher engagement was associated with greater satisfaction. Conclusion: Given the direct and significant correlation between family members’ satisfaction and their engagement, it is recommended that appropriate interventions be designed and implemented to enhance family involvement in treatment process and clinical decision-making, thereby improving the quality-of-care services. Additionally, health system managers are encouraged to adopt specific policies that enable greater family engagement through nursing staff. http://jccnursing.com/article-1-809-en.pdf 2025-07-22 47 57 10.30491/JCC.17.4.47 Intensive Care Units Nursing care Family Patient Satisfaction Sara Neichi saranei131313@gmail.com 1 Students Research Committee, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR Salam Vatandost vatandost1366@gmail.com 2 School of Nursing and Midwifery, Health Metric and Evaluation Research Center, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR Bijan Nouri bijannuri@gmail.com 3 Health Metric and Evaluation Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR Sina Valiee sinavaliee@yahoo.com 4 Clinical Care Research Center, Research Institute for Health Development, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: مدیریت موثر و ایمن ایست قلبی- ریوی در بیمارستان متکی به دسترسی فوری به داروها، وسایل و تجهیزات اورژانسی است. ترالی احیا، مجموعه‌ای ازکشوها و قفسه‌ها روی چرخ‌ها است که برای حمل و نقل، توزیع دارو و تجهیزات در شرایط اورژانسی در نظر گرفته شده است. بررسی دوره‌ای و تکمیل ترالی احیا برای مطابقت با استاندارد برای اطمینان از آماده بودن ترالی در شرایط اورژانسی بسیار مهم است مطالعه حاضر با هدف تعیین مطابقت ترالی احیا با استاندارد کشوری در بیمارستان‌های دانشگاهی شهر یزد در سال 1403 انجام گرفت. روش‌ها: این مطالعه از نوع مقطعی است. نمونه‌های مورد مطالعه 71 ترالی‌های اورژانس بخش‌های بیمارستان بود که پژوهشگر به صورت تصادفی در شیفت‌های مختلف به تمام بخش‌های بیمارستان‌های آموزشی دانشگاهی شهر یزد مراجعه نمود و با چک لیست تدوین شده بر اساس آخرین دستورالعمل استاندارد ترالی‌های احیا، به ارزیابی کیفیت و کمیت دارو، وسایل مصرفی و تجهیزات ترالی‌ها پرداخته شد. یافته‌ها: بر اساس یافته‌ها از نظر مطابقت با دستورالعمل کشوری، داروها در کشوی اول 11/27 درصد و کشوی دوم 19/72 و در کشوی سوم 14/09، کشوی چهارم 40/84 و کشوی پنجم 37/62 موجود نبود از نظر تعداد داروها در کشوی اول 52/11 درصدم کشوی دوم 66/20 درصد و وسایل و تجهیزات در کشوی سوم 25/59 درصد، کشوی چهارم 20/32 درصد و کشوی پنجم 43/26 درصد کافی نبودند. از نظر تاریخ انقضای داروها در کشوی اول 11/27 درصد و کشوی دوم 19/72 درصد و تاریخ انقضای وسایل و تجهیزات در کشوی سوم 14/56 درصد، کشوی چهارم 23/74 درصد و کشوی پنجم 39/83 درصد معتبر نبودند. همچنین از نظر وجود و آمادگی سیستم اکسیژن مرکزی 12/7 درصد و 29/8 درصد، ساکشن 29/6 درصد و 45/1 درصد، دفیبریلاتور 8/5 درصد و 8/5 درصد، پد پیس اکسترنال 47/9 درصد پاسخ منفی بود. کیفیت ترالی با 24 آیتم بررسی شد که در اکثریت موارد مشکلات ساختاری یا کیفیتی در ترالی‌های احیا یافت نشد. نتیجه‌گیری: در مقایسه ترالی‌های احیا با استاندارد کشوری می‌توان استنباط نمود که ترالی‌های احیا به صورت قابل قبول هستند اما کاملاً منطبق بر اساس آخرین دستورالعمل کشوری نگهداری نمی‌شوند. بنابراین در جهت پیروی از آخرین دستورالعمل ترالی احیا، انجام اقداماتی همچون تدوین و بازنگری خط‌مشی کنترل دوره‌ای ترالی احیا و جایگزینی داروها و وسایل، بازنگری استاندارد ترالی احیا بر اساس بخش درمانی و آموزش آخرین دستورالعمل ترالی احیا به کارکنان وجود دارد. http://jccnursing.com/article-1-808-fa.pdf 2025-07-22 58 65 10.30491/JCC.17.4.58 ترالی احیا ترالی اورژانس داروهای اورژانسی تجهیزات اورژانسی وسایل مدیریت راه هوایی Background & aim: Effective and safe management of cardiopulmonary arrest in hospitals relies on immediate access to emergency drugs, equipment, and supplies. A resuscitation trolley is a set of drawers and shelves on wheels that are intended for transporting and distributing drugs and equipment in emergency situations. Periodic inspection and completion of the resuscitation trolley to comply with the standard is very important to ensure that the trolley is ready in emergency situations. The present study was conducted to determine the compliance of the resuscitation trolley with national standards in Yazd teaching hospitals in 1403. Methods: This study was a cross-sectional research. The study samples included 71 emergency trolleys in hospital wards. The researcher randomly visited all departments of university teaching hospitals in Yazd city in different shifts and evaluated the quality and quantity of medicines, consumables and equipment of the trolleys with a checklist compiled based on the latest standard guidelines for resuscitation trolleys. Results: According to findings, in terms of compliance with the national guidelines, medicines were not available in the first drawer 11.27% and the second drawer 19.72%, and the equipment in the third drawer 14.09%, the fourth drawer 40.84% and the fifth drawer 37.62%. In terms of the number of medicines in the first drawer 52.11%, the second drawer 66.20% and the equipment in the third drawer 25.59%, the fourth drawer 20.32% and the fifth drawer 43.26% were insufficient. In terms of the expiration date of the drugs in the first drawer 11.27% and the second drawer 19.72% and the expiration date of the equipment and devices in the third drawer 14.56%, the fourth drawer 23.74% and the fifth drawer 39.83% were not valid. Also, in terms of the presence and readiness of the oxygen capsule or central oxygen system 12.7% and 29.8%, suction 29.6% and 45.1%, defibrillator 8.5% and 8.5%, external pad 47.9%, the response was negative. The quality of the trolley was examined with 24 items, and in most cases, structural or quality problems were not found in the resuscitation trolleys. Conclusion: In comparing the resuscitation trolleys with the national standard, it can be concluded that the resuscitation trolleys are acceptable but are not maintained completely in accordance with the latest national guidelines. Therefore, in order to follow the latest resuscitation trolley guidelines, measures such as developing and reviewing the policy for periodic control of resuscitation trolleys and replacing drugs and devices, reviewing the resuscitation trolley standard based on the treatment department, and training staff on the latest resuscitation trolley guidelines are being implemented. http://jccnursing.com/article-1-808-en.pdf 2025-07-22 58 65 10.30491/JCC.17.4.58 Resuscitation Trolley Emergency Trolley Emergency Drugs Emergency Equipment Airway Managemen Jalal Salehinia Ja.salehinia@gmail.com 1 International Campus, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0009-0005-8759-3308 Mohammad Reza Khajeaminian khajehaminian@gmail.com 2 Department of Health in Disaster and Emergencies, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences and Health Services, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0002-1321-787X Mohammad Zare Reshkouie mohammad zare 3 Nursing Department, Research Center for Nursing and Midwifery Care, non-communicable diseases research institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0009-0004-2661-3611 Khadijah Nasiriani nasiriani@gmail.com 4 Nursing Department, Research Center for Nursing and Midwifery Care, non-communicable diseases research institute, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran AUTHOR https://orcid.org/0000-0003-3600-9456

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: بخش مراقبت‌های ویژه  به عنوان یکی از بحرانی‌ترین بخش‌های بیمارستان نیازمند تصمیم‌گیری‌های سریع و دقیق بر اساس حجم عظیمی از داده‌ها است. هوش مصنوعی با ارائه ابزارهای نوین تحلیلی نقش فزاینده‌ای در بهبود فرآیندهای تشخیصی، درمانی و مدیریتی در این بخش ایفا می‌کند. هدف اصلی این مقاله مروری ارائه یک دسته‌بندی نظام‌مند از انواع هوش مصنوعی و مدل های تخصصی مرتبط با هر یک با تمرکز بر کاربردهای آن‌ها در حوزه مراقبت‌های ویژه است. این دسته‌بندی به منظور تسهیل درک بهتر و کاربردی‌تر این فناوری در حوزه مراقبت‌های ویژه ارائه می‌شود. روش‌ها: این مطالعه مروری مطابق با استانداردهای مقالات مروری نریتیو طراحی و اجرا شد. فرایند پژوهش در چهار مرحله اصلی انجام گرفت. ابتدا جستجوی جامع منابع علمی در پایگاه‌های داده معتبر شامل PubMed، Scopus، Web of Science و IEEE Xplore صورت گرفت. کلیدواژه‌های جستجو ترکیبی از اصطلاحات مرتبط با هوش مصنوعی، مراقبت‌های ویژه، یادگیری ماشین، تشخیص زودهنگام و مدیریت منابع در بخش مراقبت‌های ویژه و معادل‌های انگلیسی آنها بود. بازه زمانی جستجو شامل مقالات منتشرشده از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ بود. در مرحله دوم، معیارهای انتخاب و حذف مطالعات تعیین شد؛ مطالعات هم‌گروهی، کارآزمایی‌های بالینی، متاآنالیزها و مقالات مروری با تمرکز بر کاربردهای هوش مصنوعی در بخش مراقبت‌های ویژه در مطالعه گنجانده شدند و مطالعات حیوانی، گزارش‌های موردی غیرسیستماتیک و مقالات بدون دسترسی به متن کامل حذف شدند. سپس در مرحله استخراج و تحلیل داده‌ها، اطلاعات کلیدی هر مطالعه شامل نوع رویکرد هوش مصنوعی (نمادین، یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، سیستم‌های فازی)، مدل‌های تخصصی مورد استفاده (شبکه‌های عصبی، ماشین بردار پشتیبان، درخت تصمیم)، حوزه کاربرد (تشخیص، پیش‌بینی خطر، مدیریت درمان) و معیارهای اثربخشی (دقت، حساسیت، بهبود نتایج بالینی) استخراج و تحلیل شد. در مرحله چهارم، چارچوب تحلیلی بر اساس دو محور اصلی تدوین شد: دسته‌بندی رویکردهای هوش مصنوعی بر اساس قابلیت شامل سیستم‌های قاعده‌محور (هوش مصنوعی نمادین) و سیستم‌های داده‌محور (یادگیری عمیق) و دسته‌بندی مبتنی بر عملکرد شامل کاربردهای تشخیصی (مانند تحلیل تصاویر رادیولوژی)، پیش‌بینی (مدل‌های ریسک) و تصمیم‌گیری (بهینه‌سازی پروتکل‌های درمانی). همچنین، مدل‌های تخصصی بر اساس شواهد کاربردپذیری در بخش مراقبت‌های ویژه ارزیابی شدند، از جمله کاربرد شبکه‌های عصبی کانولوشنی در تحلیل داده‌های فیزیولوژیک و سیستم‌های فازی در مدیریت منابع. در نهایت، یافته‌ها در قالب ماتریس مقایسه‌ای با محورهای نوع مدل، حوزه عملکرد و سطح شواهد سازماندهی و همپوشانی‌های بین‌رشته‌ای مانند تلفیق یادگیری تقویتی با سیستم‌های پشتیبانی تصمیم بالینی شناسایی شد. یافته‌ها: نتایج این مطالعه مروری نشان می‌دهد که هوش مصنوعی در مراقبت‌های ویژه شامل رویکردهای متنوعی از جمله هوش مصنوعی نمادین، یادگیری ماشین (شامل یادگیری نظارت‌شده، بدون نظارت و تقویتی)، یادگیری عمیق، هوش مصنوعی تکاملی، سیستم‌های فازی و هوش ازدحامی است. هر یک از این رویکردها با بهره‌گیری از مدل‌های تخصصی خاص قابلیت‌های منحصر به فردی را در زمینه‌هایی مانند تشخیص زودهنگام بیماری‌ها، پیش‌بینی خطر، بهینه‌سازی درمان و مدیریت منابع ارائه می‌دهند. نتیجه‌گیری: در حالی که دسته‌بندی ارائه شده می‌تواند به درک بهتر کاربردهای هوش مصنوعی در مراقبت‌های ویژه کمک کند، لازم است توجه شود که این دسته‌بندی‌ها لزوماً مرزهای کاملاً مشخصی ندارند و همپوشانی‌هایی بین رویکردهای مختلف وجود دارد. انتخاب رویکرد مناسب هوش مصنوعی و مدل‌های مرتبط بستگی به ویژگی‌های خاص مسئله و داده‌های موجود دارد. با این حال با شناخت دقیق از انواع هوش مصنوعی و مدل‌های تخصصی مرتبط، متخصصان مراقبت‌های ویژه می‌توانند گامی مؤثر در بهبود کیفیت مراقبت و ارتقای سلامت بیماران بردارند. تلاقی هوش مصنوعی و بخش مراقبت‌های ویژه افق‌های جدیدی را در ارتقای سلامت بیماران و بهبود نتایج درمانی فراهم می‌سازد. هوش مصنوعی با طیف گسترده‌ی رویکردها و تکنیک‌ها، پتانسیل دگرگون‌کننده‌ای در مراقبت‌های ویژه‌ دارد. شناخت عمیق این رویکردها متخصصان را قادر می‌سازد تا روش‌های بهینه‌ای را برای ارتقای سلامت بیماران انتخاب کنند. همگرایی هوش مصنوعی و مراقبت‌های ویژه آینده‌ پزشکی را متحول می‌سازد. توسعه‌ مسئولانه مستلزم توجه به چالش‌های اخلاقی و تضمین استفاده‌ی عادلانه از این فناوری است. http://jccnursing.com/article-1-811-fa.pdf 2025-06-07 66 80 10.30491/JCC.17.4.66 هوش مصنوعی مدل‌های تخصصی مراقبت ویژه تشخیص مراقبت درمان Background & aim: The intensive care unit (ICU) is among the most critical hospital departments, requiring rapid and precise decision-making based on vast amounts of data. Artificial intelligence (AI), by providing advanced analytical tools, is playing an increasingly prominent role in enhancing diagnostic, therapeutic, and management processes in this setting. The primary aim of this review article is to present a systematic classification of different types of AI and their associated statistical methods, with a focus on their applications in critical care. This classification is intended to facilitate a clearer and more practical understanding of these technologies within the ICU. Methods: This narrative review was designed and conducted in accordance with established standards for narrative review articles. The research process was structured into four main phases. First, a comprehensive literature search was performed across major scientific databases, including PubMed, Scopus, Web of Science, and IEEE Xplore. The search strategy employed a combination of keywords related to artificial intelligence, intensive care, machine learning, early diagnosis, and resource management in critical care, along with their English equivalents. The search was limited to articles published between 2010 and 2024. In the second phase, clear inclusion and exclusion criteria were established. Cohort studies, clinical trials, meta-analyses, and review articles focusing on the application of artificial intelligence in intensive care were included. Animal studies, non-systematic case reports, and articles without full-text availability were excluded. During the data extraction and analysis phase, key information from each study was collected, including the type of artificial intelligence approach (symbolic AI, machine learning, deep learning, fuzzy systems), the specific models used (neural networks, support vector machines, decision trees), the domain of application (diagnosis, risk prediction, treatment management), and measures of effectiveness (accuracy, sensitivity, improvement in clinical outcomes). The final phase involved the development of an analytical framework based on two main axes: first, the classification of AI approaches by capability, distinguishing between rule-based systems (symbolic AI) and data-driven systems (deep learning); and second, a performance-based classification encompassing diagnostic applications (such as radiological image analysis), predictive modeling (risk models), and decision-making (optimization of treatment protocols). Specialized models were further evaluated for their practical utility in intensive care settings, including the use of convolutional neural networks for physiological data analysis and fuzzy systems for resource management. Ultimately, the findings were organized in a comparative matrix structured by model type, domain of application, and level of supporting evidence. Interdisciplinary overlaps, such as the integration of reinforcement learning with clinical decision support systems, were also identified. This methodology was developed in accordance with best practices for narrative reviews, emphasizing transparency and rigor in reporting. Results: The results of this review indicate that AI in critical care encompasses a wide range of approaches, including symbolic AI, machine learning (supervised, unsupervised, and reinforcement learning), deep learning, evolutionary AI, fuzzy systems, and swarm intelligence. Each of these approaches, utilizing specific statistical methods, offers unique capabilities in areas such as early disease detection, risk prediction, treatment optimization, and resource management. Conclusion: While the proposed classification can enhance understanding of AI applications in critical care, it is important to note that these categories are not always mutually exclusive, and there is overlap between different approaches. The choice of the appropriate AI method and corresponding statistical technique depends on the specific characteristics of the problem and the available data. Nevertheless, a thorough understanding of AI types and their statistical foundations enables critical care professionals to take effective steps toward improving care quality and patient outcomes. The intersection of AI and critical care opens new horizons for advancing patient health and improving therapeutic results. AI, with its broad spectrum of approaches and techniques, holds transformative potential for critical care. Deep knowledge of these methods empowers specialists to select optimal strategies for improving patient health. The integration of AI and critical care is set to reshape the future of medicine. Responsible development requires attention to ethical challenges and ensuring equitable use of these technologies. http://jccnursing.com/article-1-811-en.pdf 2025-06-07 66 80 10.30491/JCC.17.4.66 Artificial Intelligence Specialized Models Critical Care Diagnosis Care Treatment Masoud Arabfard arabfard@gmail.com 1 Artificial Intelligence in Health Research Center, Biomedicine Technologies Institute, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Hosny Maher-Sultan hosnysultan1987@gmail.com 2 College of Pharmacy and Health Sciences, Nursing Department, Ajman University, Ajman, UAE AUTHOR Amir vahedian-azimi Amirvahedian63@gmail.com 3 Nursing Care Research Center, Clinical Sciences Institute, Nursing Faculty, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR