OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: هنگام معرفی و استفاده از فناوری در پرستاری، این خطر وجود دارد که تمرکز بر فناوری بیش از مراقبت از بیماران باشد. این موضوع در اورژانس که نیازمند مراقبت با کیفیت جهت حفظ زندگی انسان‌ها است، اهمیت بیشتری دارد. این مطالعه با هدف تعیین درک و عملکرد پرستاران اورژانس درباره شایستگی فناورانه در مراقبت‌های پرستاری انجام شد. روش‌ها: در این پژوهش مقطعی 218 پرستار شاغل در اورژانس‌های مراکز آموزشی درمانی شهر تبریز با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای وارد پژوهش شدند. داده‌ها با استفاده از ابزارهای درک و عملکرد پرستاران درباره شایستگی فناورانه در مراقبت‌های پرستاری جمع‌آوری شد. یافته‌ها: میانگین سنی پرستاران 7/92 ± 77/36 سال بود و اکثر پرستاران (55 درصد) مؤنث بودند. میانگین و انحراف معیار نمره درک و عملکرد به ترتیب برابر 16/19 ± 138/13 و 15/27 ± 134/97 به دست آمد. طبق نتایج به ازای یک واحد افزایش در درک، عملکرد به طور معناداری 0/764 واحد افزایش پیدا کرده است. نتیجه‌گیری: میانگین نمره درک و عملکرد برای پرستاران اورژانس در خصوص شایستگی فناورانه به‌ عنوان مراقبت در پرستاری بالاتر از میانه بود. این نشان می‌دهد که پرستاران اورژانس دانش و مهارت لازم برای استفاده از فناوری‌ها را دارند. ارتباط آماری معنی‌دار این دو مفهوم کمک می‌کند که با تقویت هر کدام از این مفاهیم بتوان در رشد مفهوم دیگر نیز مؤثر بود. http://jccnursing.com/article-1-754-fa.pdf 2024-07-06 1 11 10.30491/JCC.16.4.1 پرستاری اورژانس انفورماتیک پزشکی مراقبت پرستاری درک پرستاران Background & aim: In introducing and using technology in nursing, there is a risk that the focus will be on technology over patient care. This issue is more important in the emergency department which requires quality care in order to save human life. This study was conducted with the aim of determining nurses' perception and practice of technological competency as caring in nursing and its predictive factors in emergency nurses. Methods: In this cross-sectional research, 218 nurses working in the emergency departments of educational hospitals of Tabriz were included by stratified random sampling method. The data was collected using the instruments of perception and practice of nurses about technological competency as caring in nursing. Results: The mean age of the nurses was 36.77 ± 7.92 years and most of the nurses (55%) were female. The mean and standard deviation of perception and practice scores were 138.13 ± 16.19 and 134.97 ± 15.27, respectively. According to the results, for one-unit increase in perception, practice significantly increased by 0.764 units. Conclusion: The mean score of perception and practice for emergency nurses in regards to technological competency as caring in nursing was above median. This reveals that the emergency nurses have the required knowledge and skills in order to use technology. http://jccnursing.com/article-1-754-en.pdf 2024-07-06 1 11 10.30491/JCC.16.4.1 Emergency Nursing Medical Informatics Nursing Care Perception Nurses Esmaeel Akbari akbariesmail98@gmail.com 1 Department of Internal-Surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR Esmaeel Akbari asghari.elnaz@gmail.com 2 Department of Internal-Surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR Reza Shabanloei r_shabanloei@yahoo.com 3 Department of Internal-Surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR Faranak Jabbarzadeh Tabrizi jabbarzadehf@tbzmed.ac.ir 4 Department of Internal-Surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: استرس شغلی در پرستاران بخش‌های ویژه علاوه بر سلامت پرستاران بر رضایت شغلی آنها اثرگذار است و معنویت به عنوان یکی از مؤلفه‌های سلامتی می‌تواند با کنترل استرس ناشی از کار به بهبود عملکرد شغلی منجر شود. لذا مطالعه حاضر به منظور تعیین ارتباط سلامت معنوی با استرس شغلی و رضایت شغلی پرستاران مراقبت ویژه انجام شد. روش‌ها: این پژوهش از نوع مقطعی از طریق تمام‌شماری بر 100 پرستار شاغل در بخش‌های مراقبت‌های ویژه بیمارستان‌های شهر ورامین و حومه در سال 1401 انجام شد. داده‌ها با استفاده از مقیاس "سلامت معنوی"، "استرس پرستاری " و پرسشنامه"رضایت شغلی مینه سوتا" جمع‌آوری شد. یافته‌ها: پرستاران مورد مطالعه از سطح متوسطی از سلامت معنوی (13/27 ± 91/23، دامنه: 118-34)، استرس شغلی(21/11 ± 92/51، دامنه:134-44) و رضایت شغلی(10/89 ± 49/52، دامنه:70-26) برخوردار بودند سلامت معنوی (0/207 = r، 0/390 =P ) و زیر مقیاس‌های آن یعنی سلامت مذهبی (0/244 = r، 0/014 = P) و سلامت وجودی (0/248 = r، 0/013 =P ) با حیطه نوع شغل در رضایت شغلی پرستاران دارای همبستگی مثبت معنادار بود، سلامت معنوی با استرس شغلی پرستاران مورد مطالعه همبستگی را نشان نداد (0/050<P). نتیجه‌گیری: سلامت معنوی بالاتر می‌تواند با رضایت شغلی بیشتر در نوع شغل همراه باشد. پیشنهاد می‌شود نقش سلامت معنوی و ارتباط آن با رضایت شغلی و استرس شغلی در تحلیل‌های پیشرفته با در نظر گرفتن متغیرهای مداخله‌گر مورد واکاوی قرار گیرد. http://jccnursing.com/article-1-743-fa.pdf 2024-07-06 12 21 10.30491/JCC.16.4.12 پرستار مراقبت ویژه سلامت معنوی استرس شغلی رضایت شغلی Background & aim: Occupational stress in nurses of special departments, in addition to the health of nurses, has an impact on their job satisfaction, and spirituality as one of the components of health can lead to the improvement of occupational performance by controlling the stress caused by work, therefore, the present study aims to determine the relationship between health spirituality has been done with occupational stress and job satisfaction of special care nurses. Methods: This cross sectional study was conducted among a total of over 100 nurses working in the critical care units of hospitals in the city of Varamin and suburbs in 2021. Using census sampling, data were collected using Spiritual Well Being Scale (SWBS), Nursing Stress Scale (NSS), and Minnesota Job Satisfaction (MSQ) questionnaire. Descriptive and analytical statistics were performed using SPSS version 22 software. Results: The nurses had average levels of spiritual health (91.23 ± 13.27, range: 34-118), job stress (92.51 ± 21.11, range: 44-134), and job satisfaction (49.52 ± 10.89, range: 26-70). The Pearson correlation showed that religious health (r = 0.244, P = 0.014), existential health (r = 0.248, P = 0.013), and spiritual health (r = 0.207, P = 0.039) were positively related to job satisfaction in the domain of occupation type. There was no significant correlation between spiritual health and job stress (P>0.05). Conclusion: Higher spiritual health may be associated with greater job satisfaction in the type of job. It is suggested that the role of spiritual health and its relationship with job satisfaction and job stress should be analyzed in advanced analyses, taking into account intervening variables. http://jccnursing.com/article-1-743-en.pdf 2024-07-06 12 21 10.30491/JCC.16.4.12 Nurse Critical Care Spiritual Health Job Stress Job Satisfaction Zahra Mahbadi zahramahbadi30@gmail 1 Faculty of Nursing and Midwifery, Shahed University, Tehran, Iran AUTHOR Reza Norouzadeh norouzadeh@shahed.ac.ir 2 Faculty of Nursing and Midwifery, Shahed University, Tehran, Iran AUTHOR Nasrin Alaee alaei@shahed.ac.ir 3 Faculty of Nursing and Midwifery, Shahed University, Tehran, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: پریشانی تشنگی یکی از عوارض شایع مرحله نهایی بیماری کلیوی است. هدف این مطالعه تحلیل شبکه‌ای و ویژگی‌های روان سنجی مقیاس پریشانی تشنگی در بیماران همودیالیزی ایرانی بود. روش‌ها: در این مطالعه مقطعی در سال 1402، 411 بیمار تحت همودیالیز در مازندران به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. پس از ترجمه مقیاس، ویژگی‌های روان‌سنجی آن با ارزیابی تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل شبکه‌ای و تحلیل عامل تأییدی، روایی سازه (روایی همگرا و روایی واگرا)، مورد ارزیابی قرار گرفت. سازگاری درونی به کمک ضریب آلفای کرونباخ، امگا مک‌دونالد و پایایی سازه (Composite Reliability) محاسبه شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل عامل اکتشافی نشان داد دو عامل پریشانی ناشی از تشنگی و خشکی دهان استخراج شده، 46/80 درصد واریانس پریشانی تنشگی را در مددجویان همودیالیز تبیین می‌کند. همچنین تحلیل عاملی تأییدی نشان داد مدل مفروض دارای برازش (0/971CFI = )، (0/971IFI = )، (0/923 RFI =) و (0/969NFI = ) مناسب است. عامل‌های استخراج شده دارای روایی همگرا ( AVEبرای هر دو عامل بالای 0/5 و پایایی سازه بالای 0/7) و واگرای (0/512 = Heterotrait-Monotrait Ratio (HTMT)) مناسبی بودند و در نهایت ثبات درونی مقیاس پریشانی تشنگی قابل قبول ارزیابی شد (آلفای کرونباخ و پایایی سازه بالاتر از 0/7). نتیجه‌گیری: نتایج روانسنجی مقیاس پریشانی تنشگی نشان داد مددجویان نارسایی مزمن کلیوی که تحت درمان با هودیالیز هستند، دسترس تنشگی را با دو مفهوم پریشانی ناشی از تشنگی و خشکی دهان تجربه و درک می‌کنند. این مطالعه ویژگی‌های روانسنجی (روایی و پایایی مناسب) و ساختار عاملی مناسب برای نسخه فارسی مقیاس پریشانی تشنگی در مددجویان تحت درمان با همودیالیز را تأیید کرد. ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی می‌توانند از آن در مطالعات مختلف استفاده کنند. http://jccnursing.com/article-1-753-fa.pdf 2024-07-06 22 32 10.30491/JCC.16.4.22 پایایی بومی سازی روانسنجی روایی مقیاس پریشانی تشنگی همودیالیز Background & aim: Thirst distress is a common complication in the final stage of kidney disease. The aim of this study was to analyze the network and psychometric properties of the thirst distress scale in the Iranian hemodialysis patients. Methods: In this cross-sectional study in 2023, 411 hemodialysis patients in Mazandaran were selected using the convenience sampling method. After translating the scale, its psychometric properties were evaluated through exploratory factor analysis, network analysis, and confirmatory factor analysis, and the structural validity (convergent and divergent validity) was assessed. Internal consistency was calculated using Cronbach's alpha coefficient, McDonald's omega, and composite reliability. Results: The results of exploratory factor analysis showed two factors of distress due to thirst and dry mouth were extracted, explaining 80.46% of the variance in thirst distress among hemodialysis patients. Additionally, confirmatory factor analysis showed that the assumed model had a good fit (CFI = 0.971, IFI = 0.971, RFI = 0.923, NFI = 0.969). The extracted factors demonstrated good convergent validity (AVE above 0.50 for both factors) and high reliability (composite reliability above 0.70), and were appropriately divergent (HTMT ratio of 0.512). Finally, the internal stability of the thirst distress scale was deemed acceptable (Cronbach's alpha and composite reliability above 0.70). Conclusion: The psychometric results of the thirst distress scale indicated that chronic kidney disease patients undergoing hemodialysis experience and perceive distress with two concepts of thirst and dry mouth. This study confirmed the psychometric properties (appropriate validity and reliability) and suitable factor structure for the Persian version of the thirst distress scale in hemodialysis patients. It can be stated that healthcare providers can utilize it in future studies. http://jccnursing.com/article-1-753-en.pdf 2024-07-06 22 32 10.30491/JCC.16.4.22 Reliability Localization Psychometrics Validity Thirst Distress Scale Hemodialysis Hamid Sharif-Nia pegadis@yahoo.com 1 Psychosomatic Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran AUTHOR Reza Fatehi r3fatehi@gmail.com 2 Student Research Committee, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran AUTHOR Niloofar Sadeghi niloofarsadeghi9069@gmail.com 3 Department of Paramedicine, Amol School of Paramedical Sciences, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran AUTHOR Poorya Nowrozi npoorya91@gmail.com 4 Student Research Committee, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: استقلال و تعهد حرفه‌ای از عوامل تأثیرگذار بر فرایند ابقا در حرفه پرستاری، رضایت شغلی و کیفیت مراقبت‌ها در بخش‌های مراقبت ویژه هستند. سطح تحصیلات پرستاران نقش مهمی در توانایی آنها برای توسعه استقلال و تعهد دارد. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط استقلال و تعهد حرفه‌ای با سطح تحصیلات انجام شد. روش‌ها: مطالعه حاضر یک پژوهش مقطعی است که در سال 1400 در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قم انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل 160 نفر از پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه جمعیت‌شناختی، پرسشنامه استقلال و تعهد حرفه‌ای بود.جهت تعیین ارتباط بین متغیرها از آزمون‌های آماری همبستگی پیرسون ،آنالیز واریانس و تی مستقل استفاده شد. یافته‌ها: طبق یافته‌ها میانگین نمره تعهد حرفه‌ای بخش مراقبت‌های ویژه به طور کلی (91/14 ± 82/12) و میانگین نمره استقلال حرفه‌ای در پرستاران (74/10 ± 15/35) گزارش شد، که بیانگر تعهد و استقلال حرفه‌ای بالا در پرستاران شاغل در این بخش‌ها است. در بین ابعاد مختلف تعهد حرفه‌ای بیشترین نمره مربوط به درگیری با حرفه پرستاری با میانگین (0/78 ± 3/63) و کمترین نمره مربوط به درک از پرستاری با میانگین (0/56 ± 3/02) بود. استقلال حرفه‌ای در بعد استقلال مبتنی بر عملکرد دارای بیشترین میانگین (6/31 ± 25/26) و در بعد استقلال مبتنی بر ارزش دارای کمترین میانگین (6/15 ± 23/87) بود. استقلال حرفه‌ای با سطح تحصیلات ارتباط معنی‌داری داشت (0/020 = P). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که بین تعهد و استقلال حرفه‌ای ارتباط معنادار وجود دارد. لذا آشناسازی پرستاران با مؤلفه‌های تأثیرگذار بر استقلال حرفه‌ای از جمله بالا بردن و به روز کردن دانش می‌تواند در بالا بردن استقلال حرفه‌ای موثر باشد. با توجه به استقلال در عملکرد پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه می‌تواند با افزایش تعهد حرفه‌ای موجب بالا بردن کیفیت مراقبت‌ها گردد. همچنین یافته‌ها نشان داد که با نظر به محدود بودن میزان سطح تحصیلات نمی‌توان نتیجه گرفت پرستاران دارای مدرک لیسانس استقلال و تعهد حرفه‌ای بالاتری را نشان دهند. http://jccnursing.com/article-1-756-fa.pdf 2024-07-06 33 40 10.30491/JCC.16.4.34 مراقبت‌های ویژه استقلال حرفه‌ای تعهد حرفه‌ای سطح تحصیلات پرستار Background & aim: Professional autonomy and commitment are factors influencing the retention process in the nursing profession, job satisfaction and quality of care in Critical Care Units (CCUs). The level of education of nurses plays an important role in their ability to develop autonomy and commitment. This study was conducted with the aim of investigating the relationship between autonomy and professional commitment with the level of education. Methods: The present study is a cross-sectional study was conducted in the year 2021 in the CCUs of hospitals affiliated to Qom University of Medical Sciences. The study population consisted of 160 nurses working in CCUs who were selected by available method. Research tools included demographic questionnaire, autonomy and professional commitment questionnaire. In order to determine the relationship between the variables, Pearson correlation, analysis of variance and independent t tests were used. Results: According to the findings, the average score of professional commitment in the CCUs in general (12.82 ± 91.14) and the average score of professional autonomy in nurses (74.10 ± 15.35) was reported, which shows the commitment and high professional autonomy of the nurses working in these units. Among the different dimensions of professional commitment, the highest score was related to engagement with the nursing profession with an average of 3.63 ± 0.78 and the lowest score was related to understanding of nursing with an average of 3.02 ± 0.56. Professional autonomy in the performance-based autonomy dimension had the highest mean (25.26 ± 6.31) and value-based autonomy dimension had the lowest mean (23.87 ± 6.15). Professional autonomy had a significant relationship with the level of education (P = 0.020). Conclusion: The findings showed that there is a significant relationship between commitment and professional autonomy. Therefore, familiarizing nurses with the factors affecting professional autonomy, including increasing and updating knowledge, can be effective in increasing professional autonomy. Considering the autonomy in the performance of nurses in CCUs, it can increase the quality of care by increasing professional commitment. Also, the findings showed that considering the limited level of education, it cannot be concluded that nurses with a bachelor's degree show higher autonomy and professional commitment. http://jccnursing.com/article-1-756-en.pdf 2024-07-06 33 40 10.30491/JCC.16.4.34 Critical Care Professional Autonomy Professional Commitment Level of Education Nurse Zahra Jafari z.jafari13711@gmail.com 1 Department of Anesthesiology, Qom Paramedic School, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran AUTHOR Maryam Esmaeili esmaeiliem@yahoo.com 2 Department of Critical Care Nursing and Nursing Management, Tehran Nursing and Midwifery School, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Fatemeh Bahramnejad bahramnezhad.f@gmail.com 3 Department of Critical Care Nursing and Nursing Management, Tehran Nursing and Midwifery School, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Arezoo Noie narezoo98@gmail.com 4 Department of Operation Room, Ardabil Nursing and Midwifery School, Ardabil University of Medical Sciences, Ardabil, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: مدیریت زمان و مدیریت دانش دو مؤلفه مهم و تأثیرگذار بر کیفیت مراقبت و بهبود عملکرد پرستاران به ویژه در بخش مراقبت ویژه به شمار می‌آیند؛ لذا این مطالعه با هدف تعیین ارتباط مدیریت دانش با مدیریت زمان در سرپرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه در بیمارستان‌های استان خوزستان انجام شد. روش‌‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی است که با هدف تعیین ارتباط مدیریت دانش با مدیریت زمان در 384 نفر سرپرستارهای شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه در بیمارستان‌های آموزشی و خصوصی استان خوزستان، دارای سمت سرپرستار و با رضایت‌نامه آگاهانه به روش سرشماری انجام شد. پرسشنامه‌های دموگرافیک، مدیریت زمان و مدیریت دانش توسط شرکت‌کنندگان تکمیل شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که اکثریت افراد مؤنث (189 نفر) (93/1 درصد) و متأهل (196 نفر) (96/6 درصد) بودند. مدیریت زمان در سرپرستاران شاغل در بخش مراقبت‌های ویژه مورد مطالعه در بیشتر موارد 87/20 درصد (177 نفر ) در سطح متوسط بوده و از نظر نمرات مدیریت دانش نیز مدیریت دانش در سرپرستاران شاغل در بخش مراقبت‌های ویژه مورد مطالعه در بیشتر موارد 91/62 درصد (186 نفر ) در سطح ضعیف بودند. بین مدیریت دانش و مدیریت زمان رابطه معناداری وجود داشت (0/003 P<). نتیجه‌گیری: از آنجا که بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر نمره مدیریت زمان در سطح متوسط و نمره مدیریت دانش در حد ضعیف بود لذا لحاظ کردن محتوای آموزشی مرتبط با این دو موضوع در برنامه آموزشی دانشجویان کارشناسی و طراحی دوره‌های آموزش ضمن خدمت خصوصاً جهت پرستاران و سرپرستاران از گام‌های مؤثری است که می‌تواند به بهبود وضعیت کمک کند. http://jccnursing.com/article-1-757-fa.pdf 2024-07-06 41 49 10.30491/JCC.16.4.42 مدیریت دانش مدیریت زمان پرستار بخش ویژه. Background & aim: Time management and knowledge management are two important and influential components of the quality of care and the improvement of nurses' performance, especially in Intensive Care Units (ICUs). Therefore, this study was conducted with the aim of determining the relationship between knowledge management and time management among nurses working in ICUs in hospitals in the Khuzestan province. Methods: The present cross sectional study was conducted with the aim of determining the relationship between knowledge management and time management in 384 head nurses working in ICUs in educational and private hospitals in Khuzestan province, with the position of head nurse and with informed consent, using a census method. Demographic, time management, and knowledge management questionnaires were completed by the participants. Results: The findings indicated that the majority of participants were female (189 Individuals, 93.1%) and married (196 Individuals, 96.6%). Time management among the studied charge nurses in the ICUs was mostly at a moderate level, with 87.2% (177 Individuals) falling into this category. Regarding knowledge management scores, most of the studied charge nurses in the ICUs were weak, with 91.2% (186 Individuals) falling into this category. There was a significant relationship between knowledge management and time management (P<0.003). Conclusion: Since according to the findings of the current research, the score of time management was at an average level and the score of knowledge management was at a weak level, therefore, including the educational content related to these two subjects in the educational program of undergraduate students and designing in-service training courses, especially for nurses and supervisors is suggested. Actually, it is considered as one of the effective steps that can help improve the present situation. http://jccnursing.com/article-1-757-en.pdf 2024-07-06 41 49 10.30491/JCC.16.4.42 Knowledge Management Time Management Nursing Intensive Care Unit Mohammad Javad Parsian Mehr az.09179361037@gmail.com 1 School of Nursing and Midwifery, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran AUTHOR Neda Sayadi sayadi_neda@yahoo.com 2 Department of Nursing and Midwifery, Nursing Care Research Centre in Chronic Diseases, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran AUTHOR Mohammad Hosein Haghighizadeh Mhhaghighy¬@yahoo.com 3 Department Biostatistics, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran AUTHOR Dariush Rokhafrooz darushrokhafroz@gmail.com 4 Department of Nursing and Midwifery, Nursing Care Research Centre in Chronic Diseases, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: ارائه مراقبت خانواده محور و توجه به خانواده بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه یکی از ضرورت‌های بخش مراقبت ویژه است. از طرفی تاب‌آوری به عنوان یکی از مؤلفه‌های سلامت روان است که توانایی فرد را برای سازگاری مثبت در وضعیت‌های استرس زا افزایش می‌دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین نیازها و تاب‌آوری اعضای خانواده بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه شد. روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی، توصیفی همبستگی است که در سال 1400 در شهر شهرکرد، ایران انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه اعضای خانواده بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه بود. تعداد 149 نفر از پرستاران به روش نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های دموگرافیک، تاب‌آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه سنجش نیازهای خانواده بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه استفاده شد نتایج: بر اساس یافته‌های این مطالعه، میانگین نمره نیازهای خانواده 143/14 با انحراف معیار 21/75 بود که سطح بالایی از نیازها را نشان داد. بیشترین نیاز اعضاء خانواده مربوط به بعد اطمینان و اطلاعات و کمترین نیاز مربوط به بعد حمایت بود. میانگین نمره تاب‌آوری 70/04 با انحراف معیار 16/89 بود که نشان می‌دهد اعضاء خانواده از تاب‌آوری قابل قبولی برخوردار بودند. با توجه به نمره تعدیل شده در بررسی نمره تاب‌آوری اعضا خانواده بیشترین نمره مربوط به بعد معنویت و کمترین نمره مربوط به بعد کنترل بود. بین تاب‌آوری با همه ابعاد نیازهای خانواده، ارتباط مستقیم و معنی‌داری (0/05<P) وجود داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه افزایش دانش و آگاهی پرستاران نسبت به نیازها، وضعیت سلامت روان و تاب‌آوری اعضای خانواده بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه می‌تواند با اتخاذ راهکارهایی به رفع این نیازها و نیز با اجرای برنامه‌های آموزشی به بهبود تاب‌آوری و کاهش پیامدهای روانی منفی اعضای خانواده در زمان بستری و حتی بعد از ترخیص منتهی شود. حمایت از خانواده برای شناسایی و درک اهمیت و اولویت نیازهای آنان و برآورده ساختن مناسب این نیازها و توجه به وضعیت سلامت روان و تاب‌آوری خانواده‌ها امری ضروری است. http://jccnursing.com/article-1-746-fa.pdf 2024-07-06 50 60 10.30491/JCC.16.4.51 مراقبت ویژه خانواده تاب‌آوری نیاز Background & aim: It is essential to provide family-centered care and pay attention to the families of critically ill patients. Consequently, the present study determined the relationship between the needs and resilience of family members of patients hospitalized in Intensive Care Units (ICUs) of hospitals affiliated to Shahrekord University of Medical Sciences in 2021. Methods: The present cross-sectional, descriptive-correlational study, was conducted in order to investigate the relationship between the needs and resilience of families of critically ill patients. The study population included the family members of all patients hospitalized in the ICUs of hospitals affiliated to Shahrekord University of Medical Sciences in 2021, who were selected by available sampling. For this purpose, 149 family members were selected and answered the demographic questionnaire, the Connor-Davidson Resilience Scale (CD-RISC) and Critical Care Family Needs Inventory (CCFNI). Results: Based on the findings, the average score of family needs was 143.14 ± 21.75, which showed a high level of needs. The highest need of family members was related to the dimension of assurance and information and the lowest need was related to the dimension of support. The mean resilience score was 70.04 ± 16.89, which shows that the family members had acceptable resilience. According to the adjusted resilience score of family members, the highest score was related to the dimension of spirituality and the lowest score was related to the dimension of control. There was a direct and significant relationship (P<0.05) between resilience and all the dimensions of family needs. Conclusion: Improving nurses' knowledge and awareness of the needs, mental health status and resilience of family members in ICUs can lead to improved resilience and reduction of negative psychological consequences of family members during hospitalization and even after discharge by adopting solutions to meet these needs, as well as implementing training programs. Supporting the family is essential to identify and understand the importance and priority of their needs to meet these needs properly and to pay attention to the mental health and resilience of families. http://jccnursing.com/article-1-746-en.pdf 2024-07-06 50 60 10.30491/JCC.16.4.51 Intensive Care Unit Family Resilience Need Sakineh Mirahmadi mirahmadi7272@gmail.com 1 Department of Critical Care, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Fatemeh Hajibabaee hajibabaeefateme@yahoo.com 2 Department of Nursing Management, School of Nursing & Midwifery, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR Shahram Etemadi far 3 School of Nursing & Midwifery, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran AUTHOR Maryam Esmaeili esmaeiliem@yahoo.com 4 Department of Critical Care Nursing, School of Nursing & Midwifery, Nursing and Midwifery Care Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: سیستم تریاژ بخش اورژانس، بیماران را جهت دریافت مراقبت‌های پزشکی اولویت‌گذاری می‌کند و خطا در الویت‌گذاری بیماران می‌تواند عواقب جدی به دنبال داشته باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی عملکرد شاخص شدت اورژانس در تریاژ بیماران ترومایی مراجعه‌کننده به بخش اورژانس بیمارستان شهدای عشایر خرم‌آباد در سال 1402 انجام شد. روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی است که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس بر روی 375 نفر از بیماران ترومایی، مراجعه‌کننده به بخش اورژانس انجام شد. ابتدا پایایی تریاژ شاخص شدت اورژانس (ESI) را با استفاده از بررسی میزان توافق بین ناظران (قابلیت اطمینان بین ارزیاب) و آزمون آماری کاپای کوهن محاسبه شد. سپس جهت اعتبار سطوح حدت، در غیاب استاندارد طلایی، از پیامد بیماران ترومایی به عنوان نشانگرهای جایگزین استفاده شد. نتایج تریاژ پرستاران، نسبت به هر یک از پیامدها مقایسه شد و بر اساس این مقایسه اعتبار تریاژ ESI از نظر میزان تریاژ به سطوح بالا و تریاژ به سطوح پایین مورد ارزیابی قرار گرفت. اطلاعات به‌دست آمده با استفاده از نرم‌افزار STATA-17 آنالیز شد و جهت اعتبارسنجی تریاژ از آزمون آماری کای دو استفاده شد. مقدار 0/05<P از نظر آماری معنا دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد درصد تخصیص بیماران به سطوح یک، دو، سه، چهار و پنج به ترتیب 15/2،2/94، 61/6، 12/53 و 7/73 بود. کاپای محاسبه شده از توافق بین ارزیاب برای تریاژ ESI، 0/7 تعیین شد. به طور کلی سیستم تریاژ ESI در 2/33 درصد از الویت‌گذاری مراقبتی انجام شده خطا داشت. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد تریاژ ESI از نظر عملکرد از قابلیت اطمینان بین ارزیاب بالایی برخوردار است؛ اما از نظر اعتبار نیاز به بازبینی جدی دارد. همچنین بیشتر بیماران ترومایی را در سطح سه تریاژ ESI قرار می‌گیرد و مجموعه بزرگی از بیماران غیر متمایز ایجاد می‌شود که هدف اصلی تریاژ را تضعیف می‌کند. http://jccnursing.com/article-1-752-fa.pdf 2024-07-06 61 68 10.30491/JCC.16.4.62 تریاژ تریاژ شاخص شدت اورژانس تروما بخش اورژانس Background & aim: The triage system of the emergency department prioritizes patients to receive medical care, and errors in prioritizing patients can have serious consequences. This study aims to evaluate the Performance Emergency Severity Index in the triage of trauma patients referred to the emergency department of Ashayer Shohada Khorramabad Hospital in 2023. Methods: The current cross-sectional study was conducted using an available sampling method on 375 trauma patients referred to the emergency department. First, the reliability of the Emergency Severity Index (ESI) triage was calculated by examining the agreement between observers (inter-rater reliability) and Cohen's kappa statistical test. Then, to validate the levels of severity, in the absence of a gold standard, the outcome of trauma patients was used as an alternative marker. Researchers compared the results of nurse's triage for each of the outcomes, and based on this comparison, the validity of ESI triage was evaluated in terms of heavy and light triage. The obtained data were analyzed using STATA-17 software, and the chi-square test was used to validate the triage. A value of P<0.05 was considered statistically significant. Results: The findings of the present study showed that the percentage of patients assigned to levels one; two, three, four, and five were 2.94, 15.2, 61.6, 12.53, and 7.73, respectively. Kappa calculated from the inter-rater agreement for ESI triage was determined to be 0.7. The ESI triage system generally had an error in 23.2% of the performed care prioritization. Conclusion: According to findings, ESI triage has high inter-rater reliability in performance. In terms of validity however, it needs a serious review, and most of the trauma patients are placed at the level of three ESI triages, and a large collection of undifferentiated patients is created, which weakens the main purpose of triage. http://jccnursing.com/article-1-752-en.pdf 2024-07-06 61 68 10.30491/JCC.16.4.62 Triage Emergency Severity Index Trauma Emergency Department Hamid Taheri taherihamid2240@gmail.com 1 Department of Nursing, Clinical Care Research Center, Health Development Research Institute, Faculty of Nursing and Midwifery, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR Mokhtar Mahmoudi Mahmodimokhtar85@gmail.com 2 Department of Nursing, Clinical Care Research Center, Health Development Research Institute, Faculty of Nursing and Midwifery, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR Sina Valiee Valiee@muk.ac.ir 3 Department of Nursing, Clinical Care Research Center, Health Development Research Institute, Faculty of Nursing and Midwifery, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR Fateme Goudarzi f.goudarzi@gmail.com 4 Department of Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Lorestan University of Medical Sciences, Khoramabad, Iran AUTHOR Yousef Moradi Yousefmoradi211@yahoo.com 5 Department of Epidemiology and Biostatistics, Research Center for Social Factors Affecting Health, Health Development Research Institute, School of Medicine, Kurdistan University of Medical Sciences, Sanandaj, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: یکی از مهمترین و بحث برانگیزترین نقش‌های پرستاران ثبت گزارش‌های مراقبت‌های پرستاری است که سنجش عوامل مؤثر بر آن به ویژه در بخش اورژانس اهمیت بالایی دارد. بیماران با تشخیص مسمومیت یکی از رایج‌ترین و پرچالش‌ترین مراجعان به اورژانس هستند که مسایل اخلاقی و قانونی زیادی به همراه دارند. هدف از انجام این پژوهش تعیین عوامل مرتبط با کیفیت ثبت گزارش‌های پرستاری بیماران با تشخیص مسمومیت در بخش اورژانس بود. روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی است. نمونه‌گیری از بین پرونده‌های نیمه اول سال 1401 اورژانس (384 پرونده) به صورت تصادفی ساده انجام گرفت. جهت جمع‌آوری داده‌ها از چک لیست کیفیت مستندات پرستاری با دو بعد گزارش‌نویسی و دارودهی استفاده شد. تجزیه ‌و تحلیل داده‌‌ها با آزمون‌های تحلیلی مشتمل بر ضریب همبستگی پیرسون، تی تست و آنووا انجام شد. یافته‌ها: ارزیابی پرونده بیماران نشان داد میانگین و انحراف معیار سن بیماران 9/93 ± 29/96 سال بود و اکثر (60/2 درصد) بیماران خانم بودند. میانگین و انحراف معیار کیفیت مستندات 6/82 ± 8/75 از محدوده 48- تا 48 بود. کیفیت مستندات پرستاری با برخی مشخصات بیماران، مشتمل بر سن، تحصیلات، سابقه مصرف الکل و سابقه پذیرش در اورژانس ارتباط آماری معنادار داشت. نتیجه‌گیری: مبتنی بر یافته‌های مطالعه و با توجه به اهمیت ثبت و گزارش‌نویسی پرستار به عنوان مهمترین سند در مراجع قضایی، لازم است گام‌های اساسی برای ارتقاء دانش مستندسازی پرستاران در بخش اورژانس و به صورت اختصاصی برای بیماران با تشخیص مسمومیت برداشته شود. همچنین لازم است بیماران مسن، کم سواد و با مصرف الکل بیشتر مورد توجه باشد. http://jccnursing.com/article-1-755-fa.pdf 2024-07-06 69 76 10.30491/JCC.16.4.70 کیفیت مستندات پرستاری بیماران مسمومیت بخش اورژانس Background & aim: One of the most important and controversial roles of nurses is documentation, which is especially of great importance in the emergency department. Patients with a diagnosis of poisoning are one of the most common and challenging emergency department patients, which involve many ethical and legal issues. This research aimed to determine the related factors to the quality of nursing documentation of patients diagnosed with poisoning in the emergency department. Methods: The present research is a cross-sectional study. Sampling among 1402 emergency cases (384 cases) in the first half of the year was done by simple random sampling. In order to collect data, the nursing documentation quality checklist was used with two dimensions’ report writing and medication administration. Results: The evaluation of the patients’ documents showed that the average and standard deviation of the age of the patients were 29.96 ± 9.93 years and most of the patients (60.2%) were women. The mean and standard deviation of the documentation quality were 8.75 ± 6.82 from the range of -48 to 48. The quality of nursing documentation had a statistically significant relationship with some characteristics of patients, including age, education, history of alcohol consumption, and history of admission to the emergency room. Conclusion: Based on the findings of the study and considering the importance of nurse documentation as the most important document in judicial authorities, it is necessary to take basic steps to improve the documentation knowledge of nurses in the emergency department and specifically for patients diagnosed with poisoning. It is also necessary to pay more attention to elderly, illiterate patients and those with alcohol consumption. http://jccnursing.com/article-1-755-en.pdf 2024-07-06 69 76 10.30491/JCC.16.4.70 Quality Indicators Documentation Patients Poisoning Emergency Service shadi70mohammadi@gmail.com 1 Department of Medical-Surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR shahbazish6@gmail.com 2 Department of Internal and Surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR p.sarbakhsh@gmail.com 3 Health and Environment Research center, Tabriz University of Medical Science, Tabriz, Iran AUTHOR fmolayi54@gmail.com 4 Sina Hospital, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR Elnaz Asghari asghari.elnaz@gmail.com 5 Department of Internal and Surgical Nursing, Faculty of Nursing and Midwifery, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran AUTHOR