CASE_STUDY نامه به سردبیر پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر یکی از عفونت­های شایع بیمارستانی و مهم­ترین عفونت اکتسابی در بخش­های مراقبت ویژه است [1]. پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر 48 ساعت بعد از شروع تهویه مکانیکی در بیماران بخش­های ویژه اتفاق می­افتد. این عفونت با عوارض متعددی همراه است از جمله، بستری طولانی مدت، هزینه­های درمانی بالا، مصرف آنتی بیوتیک زیاد و میزان مرگ و میر بالا [2, 3]. شیوع پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر در کشورهای در حال توسعه بیشتر از کشورهای توسعه یافته است [2]. علی­رغم پیشرفت­های تشخیصی و درمانی، پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر هنوز یک عفونت شایع و یک علت مهم مرگ و میر در بخش­های مراقبت ویژه است که تقریباً 27 درصد بیماران بدحال را درگیر می‌کند [2, 3]. پیشگیری از پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر یک چالش مهم برای کارکنان در بخش ویژه است و باید به عنوان یک اولویت در نظر گرفته شود. روش­های مختلفی جهت پیشگیری از پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر استفاده می­شوند؛ استفاده از سدیشن مناسب و جدا سازی سریع از ونتیلاتور، استفاده از پوزیشن نیمه نشسته، بهداشت مناسب دهان، استفاده از روش­های تهویه غیر تهاجمی، ساکشن مناسب راه هوایی، بهداشت دست پرستاران، ضد عفونی کردن انتخابی لوله گوارشی، آنتی بیوتیک­تراپی و ساکشن ترشحات ساب گلوتیک [2, 4, 5]. روش دیگر جهت پیشگیری از پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر که کمتر به آن توجه شده است اطمینان از فشار مناسب کاف لوله تراشه است. فشار کاف لوله تراشه باید به طور دقیقی در محدوده (20–30 Cm H2O) حفظ شود و فشار کم کاف با خطر آسپیراسیون و پر باد بودن کاف با خطر آسیب تراشه می­تواند همراه باشد [6, 7]. میکروآسپیراسیون ترشحات سابگلوتیک که به دلیل فشار کم کاف تراشه اتفاق می­افتد یکی از مهم­ترین ریسک فاکتورهای پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر است [4]، لذا اطمینان از فشار کاف صحیح جهت پیشگیری از پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر یک اقدام کم هزینه آسان و کاربردی به نظر می­رسد. به هر حال اهمیت این روش در گایدلاین‌ها و مطالعات کمتر مورد توجه و بررسی قرار گرفته است. روش­های مختلفی جهت بررسی فشار کاف تراشه استفاده می­شوند شامل، روش­های دستی (Minimal leak و Finger Palpation) و روش­های اتوماتیک (مانومتری مستقیم و پایش مداوم ). دو روش شایع جهت بررسی صحت فشار کاف، روش دستی Minimal leak و استفاده از مانومتری مستقیم است [6]. همچنین مطالعات اخیر نشان داده­اند که پایش مداوم فشار کاف تراشه جهت کاهش پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر مؤثرتر است [1, 4]. با توجه به اهمیت موضوع، طراحی و اجرای گایدلاین‌های مناسب جهت بررسی و اطمینان از فشار صحیح کاف تراشه در کنار سایر اقدامات ضروری بوده و به پیشگیری از پنوﻣﻮﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ از وﻧﺘﻴﻼﺗﻮر کمک می­کند. http://jccnursing.com/article-1-500-fa.pdf 2020-06-12 1 3 همکاری بین حرفه‌ای عملکرد تیمی بخش‌های مراقبت ویژه Dear Editor Ventilator-Associated pneumonia (VAP) is one of the prevalent nosocomial infections and the most severe Acquired infection in intensive care units (ICUs) [1]. VAP usually occurs forty-eight hours after the starting of mechanical ventilation. This infection has several complications, including hospital long stay, high medical costs, high antibiotic use, and high mortality rates [2,3]. The prevalence of VAP in developing countries is more than that in developed countries [2]. Despite recent advances in diagnostic and therapeutic methods, VAP has remained a common infection and a major cause of mortality in the ICUs [2,3]. VAP affects approximately 27% of critically ill patients in ICU wards [2,3]. Prevention of VAP is a significant challenge for workers in intensive care units and should be considered as a priority. There are some strategies to prevent VAP, such as appropriate sedation and early weaning, semi-seating position, oral hygiene, applying noninvasive positive pressure ventilation (NPPV), tracheal secretion management, nurses hand hygiene, selective decontamination of the digestive tract, appropriate antibiotic therapy, and subglottic secretion suctioning [2,4,5]. Another under attention approach to preventing VAP is to ensure adequate pressure of endotracheal cuff. Tracheal cuff pressure should be maintained in the accurate range (20–30 cm H2O), and under inflation and over inflation can be associated with the risk of aspiration and tracheal injury [6,7]. Micro aspiration of subglottic secretions due to cuff under Inflation is one of the most critical risk factors for the VAP [4], Therefore, ensuring adequate pressure of cuff to prevent micro aspiration is a low-cost, easy, and practical approach in VAP prevention. However, the importance of this technique in guidelines and studies is under attention. Various methods are used to assess the accuracy of tracheal cuff pressure, including manual (Minimal leak and Finger Palpation) and automatic (Direct Manometer and Continuous Monitoring) methods. Two common methods for checking the accuracy of cuff pressure are the manual method (Minimal leak) and the use of direct manometer [6]. Studies showed that continuous monitoring of cuff pressure could also be more efficient in VAP prevention [1,4]. Given the importance of this issue, the design and implementation of the guillotines to assess and ensure adequate cuff pressure along with other measures is necessary and can help to prevent VAP. http://jccnursing.com/article-1-500-en.pdf 2020-06-12 1 3 Ventilator-Associated Pneumonia Prevention Endotracheal Tube mohamade8989@gmail.com 1 Department Nursing and Midwifery School, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: شغل افراد یکی از منابع مهم استرس محسوب می‌شود. در مشاغل مرتبط با پزشکی استرس بیشتری وجود دارد پرستاران خصوصاً پرستاران بخش­های مراقبت ویژه، با استرس‌های شغلی بسیاری مواجه هستند که جهت مقابله با آن از راهکار‌های متعددی استفاده می‌کنند. شناسایی نوع و میزان استفاده از راهکارهای مقابله‌ای پرستاران در مواجهه با استرس شغلی می‌تواند در برنامه‌ریزی آموزشی آنها در راستای به کارگیری راهکارهای مقابله‌ای مناسب، مفید باشد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین راهکارهای مقابله‌ای با استرس شغلی پرستاران شاغل در بخش­های مراقبت ویژه بیمارستان­های شهر تهران، انجام شد. روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقطعی است که در سال 1398 در شهر تهران انجام شد. در این پژوهش پنج بیمارستان دانشگاهی که دارای بخش­های مراقبت­های ویژه بودند به روش تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند، سپس تمام پرستاران شاغل در بخش­های ویژه که رضایت آگاهانه به شرکت در پژوهش داشتند و واجد شرایط بودند به صورت سرشماری و به تعداد 235 نفر مورد بررسی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های جمعیت شناختی و راهکارهای مقابله‌ای(Lazarus-Folkman) جمع­آوری و تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد نمره اکثر پرستاران(75/3 درصد) در به‌کارگیری راهکارهای مقابله‌ای در سطح نامطلوب بود(14/34±65/81). پرستاران بیشتر از راهکارهای مقابله‌ای مسئله محور(11/13±47/72) استفاده کردند. زیر مقیاس ارزیابی مجدد مثبت(14/80±51/55) از نوع راهکارهای مقابله‌ای مسئله محور و زیر مقیاس خویشتنداری(12/92±45/79) از نوع راهکارهای مقابله‌ای هیجان محور به میزان بیشتری توسط پرستاران مورد استفاده قرار گرفت. بین مشخصه جمعیتی سن با میزان راهکارهای مقابله‌ای تفاوت آماری معناداری مشاهده شد(0/037=P). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر، آموزش استفاده مطلوب از راهکارهای مقابله‌ای به پرستاران ضروری به نظر می‌رسد. http://jccnursing.com/article-1-505-fa.pdf 2020-06-12 4 13 پرستار بخش مراقبت ویژه استرس شغلی راهکارهای مقابله‌ای Background and aim: People's jobs are one of the most important sources of stress. There is more stress in medical jobs. Nurses, especially nurses in intensive care units, are faced with many occupational stressors that use many strategies to cope with them. Identifying the type and extent of coping strategies used by nurses in the face of occupational stress can be useful in their educational planning in order to employ appropriate coping strategies. Therefore, the present study aimed to determine coping strategies with job stress of nurses working in intensive care units of hospitals in Tehran. Methods: This research is a descriptive-cross-sectional study that was conducted in 2019 in Tehran. In this study, 5 university hospitals that had intensive care units were selected by cluster random sampling and then all nurses working in special wards that were consciously willing to participate in the research and were eligible were examined by census and 235 people. Data were collected using demographic questionnaires and countermeasures (Lazarus-Folkman) and analyzed. Results: The results showed that the majority of nurses (75.3%) had poor coping strategies (65.81±14.34). Nurses mostly used problem-centered coping strategies (47.72±11.13). Positive reappraisal subscale (51.55±14.80) of problem-centered coping strategies and restraint subscale (45.79±12.92) of emotion-focused coping strategies were used more frequently by nurses. There was a statistically significant difference between demographic characteristics and age of coping strategies (P=0.037). Conclusion: According to the results of the present study, it seems necessary to educate nurses about the optimal use of coping strategies. http://jccnursing.com/article-1-505-en.pdf 2020-06-12 4 13 Nurse Intensive Care Unit Job Stress Coping Strategies seyedeh roghayeh hajiseyedrezaei hajiseyedrezaei@gmail.com 1 Nursing, School of Nursing and Midwifery, Shahed University, Tehran, Iran AUTHOR nasrin alaei alaei@shahed.ac.ir 2 Nursing, School of Nursing and Midwifery, Shahed University, Tehran, Iran AUTHOR farid zayeri Fzayeri@yahoo.com 3 Biostatistics, Proteomics Research Center and Department of Biostatistics, School of Allied Medical Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: بیماران مبتلا به سندرم کرونری حاد به علت درک ناکافی از مباحث آموزشی مرتبط با مراقبت و متعاقباً عدم پیروی از برنامه ­های درمانی، گرفتار عواقب وخیم بیماری از جمله عود بیماری و بستری مجدد می­شوند. استفاده از راهکارهایی با هدف ارتقاء آگاهی و درک و فهم بیماران از محتواهای آموخته شده ممکن است تأثیر مثبتی بر پیامدهای این بیماران داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش بازخورد محور بر بستری مجدد در بیماران با سندرم کرونری حاد انجام شد. مواد و روش­ ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی 70 بیمار مبتلا به سندرم کرونری حاد بستری در بخش­ های قلب و مراقبت­ های ویژه قلبی دو بیمارستان شهر زاهدان در سال 1398 به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند، سپس تخصیص تصادفی بیماران به دو گروه مداخله و کنترل با استفاده از کارت­ های رنگی  و به صورت قرعه ­کشی انجام شد. ابزار گردآوری داده ­ها شامل فرم اطلاعات جمعیت شناختی و فرم ثبت موارد بستری مجدد بود. مداخله به صورت آموزش به شیوه بازخورد محور طی سه جلسه به صورت انفرادی 45-30 دقیقه­ ای و 24 ساعت بعد از پذیرش بیمار و در بیمارستان انجام شد. سه ماه بعد از مداخله، بستری مجدد بیماران از طریق تماس تلفنی با آنها بررسی و ثبت شد. یافته­ ها: نتایج نشان داد که متغیرهایی مانند سن، جنس، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات و ابتلا به دیابت در دو گروه با یکدیگر تفاوت معنی­ داری نداشت(P>0.05). در گروه مداخله 3/14 درصد و در گروه کنترل 1/37 درصد بیماران در طی سه ماه بعد از ترخیص از بیمارستان بستری مجدد به دلیل بیماری قلبی اولیه داشتند و تفاوت معنی­داری از نظر فراوانی بستری مجدد بین دو گروه وجود داشت (P=0.029). نتیجه­ گیری: روش آموزش بازخورد محور باعث کاهش موارد بستری مجدد در بیماران با سندرم حاد کرونری می­شود. با توجه به اهمیت نقش پرستاران در زمینه آموزش می­توان از این شیوه آموزشی در جهت ارتقاء بهبود پیامدهای بیماری استفاده نمود. http://jccnursing.com/article-1-499-fa.pdf 2020-06-12 14 21 آموزش بازخورد محور بستری مجدد سندرم کرونری حاد Introduction & Aim: Patients with acute coronary syndrome suffer from severe consequences such as relapse and readmission due to insufficient comprehension of educational content and subsequently failure in treatment adherence. Using some strategies in order to improvement of their knowledge and comprehension about taught content may be effective on disease outcomes. The current study aimed to determine the effect of teach-back education on readmission in patients with acute coronary syndrome. Methods: In this randomized clinical trial, 70 patients with acute coronary syndrome admitted to the cardiology and cardiac care units of two Hospitals in Zahedan were selected conveniently in 2019. Then patients were randomly assigned to intervention and control groups through using color cards. Data collection tools included demographic information form and a form for recording the readmission. Intervention was based on teach-back education method during three sessions of 30-45 minutes individually and 24 hours after admission to the hospital. Three months after the intervention, readmission was assessed. Data analysis was done through descriptive statistics, independent t-test and chi-square test in SPSS21. Results: Results showed there was no significant difference between two groups in terms of some variables such as age, gender, educational level, marital status and diabetes history (P>0.05). In intervention group,14.3 percent of patients and in control group 37.1 percent reported readmission during three months after the intervention and there was significant difference between the two groups in terms of readmission (P=0.029). Conclusion: Teach-back education reduces the cases of readmission in patients with acute coronary syndrome. Given the importance of nurses' role in education, this educational method can be used to improve disease outcomes.   http://jccnursing.com/article-1-499-en.pdf 2020-06-12 14 21 Teach-Back Education Readmission Acute Coronary Syndrome Hamid Reza Azizi 1 Department of Nursing, School of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran AUTHOR Nazanin Yousefian Miandoab 2 Department of Nursing, School of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran AUTHOR Fariba Yaghoubinia yaghoubinia@gmail.com 3 Department of Nursing, Community Nursing Research Center, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: بسیاری از بیمارانی که تحت مداخلات پزشکی تهاجمی هم‌چون مطالعات الکتروفیزیولوژی قلب قرار می‌گیرند اضطراب را در روز عمل تجربه می‌کنندکه این امر می‌تواند روی مسائل روانی و فیزیولوژیکی بیماران تأثیرگذار باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر تجسم هدایت شده بر اضطراب و علایم حیاتی بیماران کاندید مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب بود. مواد و روش­ ها: این پژوهش به صورت یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور انجام گرفت. جامعه آماری شامل 52 بیمار کاندید مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب در شهر رشت بود که بصورت تصادفی ساده در دو گروه 26 نفره مداخله و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد مداخله پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر تکمیل و علایم حیاتی ثبت شد. برای افراد گروه مداخله یک روز قبل و یک ساعت قبل از عمل مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب، لوح فشرده تجسم هدایت شده صوتی، به مدت 18 دقیقه و از طریق هدفون پخش شد. یافته ­ها: نتایج نشان دادند که در مقایسه میانگین نمره فشار خون، تعداد تنفس، درجه حرارت بدن، تعداد ضربان قلب قبل و بعد از مداخله در دو گروه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت(05/0<p). شدت نمره اضطراب پنهان بعد از مداخله بین دو گروه تفاوت معنی‌داری با یکدیگر داشت و سایر متغیرها(نمره اضطراب آشکار قبل و بعد از مداخله و نمره اضطراب پنهان قبل از مداخله) بین دو گروه تفاوت معنی‌داری با یکدیگر نداشتند(05/0<p).  نتیجه­ گیری: تجسم هدایت شده بر کنترل هر دو نوع اضطراب آشکار و پنهان بیماران تحت عمل مطالعه الکتروفیزیولوژی قلب مؤثر بوده ولی بر شاخص‌های علایم حیاتی تأثیری نداشت. http://jccnursing.com/article-1-497-fa.pdf 2020-06-28 22 29 اضطراب الکتروفیزیولوژی قلب علایم حیاتی تجسم هدایت شده Background & aim: Many patients undergoing aggressive medical interventions, such as cardiac electrophysiology studies, experience anxiety on the operation day, which can affect patients' psychological and physiological issues. This study aimed to investigate the effect of guided imagery on anxiety and vital signs in patients undergoing cardiac electrophysiology studies. Methods: This study was performed as a double blind randomized clinical trial study. The statistical population included 52 patients who were candidates for cardiac electrophysiology study in Rasht. They were divided into two groups of intervention (n=26) and control (n=26) through simple randomization. Before and after the intervention, the Spiel Berger state anxiety inventory questionnaire was completed and their vital signs were recorded. For the intervention group, one day before and one hour before the electrophysiology studies, a guided audio visualization CD was delivered through headphones for 18 minutes. Results: The results showed that there were no significant differences between the two groups in mean blood pressure score, respiratory rate, body temperature, and heart rate before and after the intervention (p >0.05). The severity of hidden anxiety score was significantly different between the two groups after the intervention.  No meaningful difference was observed between the two groups in regards to the other variables such as obvious anxiety score before and after intervention and the hidden anxiety score before intervention(p >0.05). Conclusion: Guided visualization was effective in controlling both open and hidden anxiety in patients undergoing the electrophysiology studies but had no effect on patient's vital signs. http://jccnursing.com/article-1-497-en.pdf 2020-06-28 22 29 Anxiety Electrophysiology Studies Vital Signs Guided Imagery zahra ahmadnia zahmadnia1365@gmail.com 1 Department of Cardiovascular Diseases Research Center, Department of Cardiology, Heshmat Hospital, School of Medicine, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran AUTHOR jalal kheirkhah drjalal.kh2017@gmail.com 2 Department of Interventional Cardiology, Cardiovascular Diseases Research Center, Department of Cardiology, Heshmat Hospital, School of Medicine, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran AUTHOR Seyede Shiva modallalkar modallalkars@gmail.com 3 Department of English Language, Cardiovascular Diseases Research Center, Department of Cardiology, Heshmat Hospital, School of Medicine, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran AUTHOR asieh ashouri a.ashouri@gmail.com 4 Department of Biostatistics, Cardiovascular Diseases Research Center, Department of Cardiology, Heshmat Hospital, School of Medicine, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran AUTHOR abdolhosein emamisigaroudi icrc.info2019@gmail.com 5 Department of Community Health Nursing, Cardiovascular Diseases Research Center, Department of Cardiology, Heshmat Hospital, School of Medicine, Guilan University of Medical Sciences, Rasht, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: ﺑﺨﺶ اورژاﻧﺲ ﻳﻜﻲ از ﻣﻬﻢ­ﺗﺮﻳﻦ ﺑﺨشﻫﺎی ﺑﻴﻤﺎرﺳﺘﺎن اﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮد آن ﻣﻲ­ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻓﺮاواﻧﻲ ﺑﺮ ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺨـﺶ­ﻫﺎی ﺑﻴﻤﺎرﺳـﺘﺎن و رﺿـﺎﻳﺖ ﺑﻴﻤﺎران داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. این مطالعه با هدف تأثیر استقرار طب اورژانس بر ارزیابی شاخص­های عملکردی بخش اورژانس دو بیمارستان انجام شد. مواد و روش ­ها: در این مطالعه که از نوع توصیفی- مقطعی بود، تأثیر استقرار طب اورژانس بر ارزیابی شاخص­های عملکردی بخش اورژانس دو بیمارستان در زاهدان، در سال1397 از بایگانی بیمارستان­ها استخراج شد. یافته­ ها: این مطالعه نشان داد که حضور گروه طب اورژانس در بیمارستان تأثیری روی شاخص­های عملکردی بخش اورژانس نداشته است اما استقرار گروه طب اورژانس در بیمارستان خاتم الانبیاء باعث کاهش میزان CPR ناموفق، میزان ترک بیمارستان با رضایت شخصی و هم­چنین کاهش میانگین مدت زمان تریاژ در سطوح 3، 4 و 5 تریاژ شده است. بر اساس نتایج این مطالعه، درصد CPR ناموفق، طی یکسال در بیمارستان تفاوت نداشته اما درصد آن پس از استقرار طب اورژانس در بیمارستان کاهش داشته است. نتیجه­ گیری: حضور گروه طب اورژانس در بیمارستان باعث بهبود شاخص­های عملکردی طب اورژانس شده است. http://jccnursing.com/article-1-495-fa.pdf 2020-06-28 30 37 اورژانس گروه طب اورژانس بیمارستان Background & Aim: The emergency department is one of the most important wards in a hospital. This study was conducted with the aim of evaluating the performance indices in emergency departments of hospitals before and after the establishment of the emergency medicine group. Methods: In this cross-sectional study, the performance indices in the emergency departments of hospitals were extracted before and after the establishment of emergency medicine groups from the archive of these hospitals.   Results: This study showed that the presence of the emergency medicine group in the hospital had no effect on the performance indicators of the emergency department, but the establishment of the emergency medicine group in Khatam al-Anbia Hospital reduced the rate of unsuccessful CPR, the rate of hospitalization with personal satisfaction and the average triage time in Levels 3, 4 and 5 are triaged. According to the results of this study, the percentage of unsuccessful CPR did not differ during the year in the hospital, but its percentage decreased after the establishment of emergency medicine in the hospital. Conclusion: According to findings it can be concluded that the establishment of emergency medicine groups in hospitals improved their performance indices. http://jccnursing.com/article-1-495-en.pdf 2020-06-28 30 37 Emergency Emergency Medicine Group Hospital Mohammad Sedaghat ms6179@yahoo.com 1 Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran AUTHOR Mahbube Noori article12@gmail.com 2 Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran AUTHOR Elnaz Damani damanidamani111@gmail.com 3 Student Research Committee, Iranshahr University of Medical Sciences, Iranshahr, Iran AUTHOR Elham Damani authorcorrespondingauthor@gmail.com 4 Iranshahr University of Medical Sciences, Iranshahr, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE ززمینه و هدف: یکی از دلایل مهم عملکرد نامطلوب پرستاران اورژانس در ارائه مراقبت به بیماران ترومایی فقدان آمادگی، دانش و مهارت‌های مربوطه است. ارزیابی دوره­ای آمادگی پرستاران اورژانس ضروری است. مطالعه حاضر با هدف تعیین آمادگی پرستاران اورژانس در مراقبت از بیماران ترومایی بر اساس شاخص ATLS و عوامل مرتبط با آن انجام شد. مواد و روش ­ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی 230 پرستار شاغل در اورژانس سه بیمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی قم با روش نمونه‌گیری آسان و در دسترس در سال 1398 شرکت کردند. اطلاعات با استفاده از ابزارهای اطلاعات دموگرافیک و آمادگی پرستاران در مراقبت از بیمار ترومایی جمع­آوری شد. ابزار آمادگی شامل حیطه­های تریاژ، ارزیابی اولیه، ارزیابی ثانویه سر تا پا و مراقبت از بیماران ترومایی در شرایط خاص بود. طیف نمره کلی آمادگی و هریک از حیطه‌های آن 5-1 بود. تجزیه تحلیل داده­ها با آمار توصیفی و آزمون­‌های تی مستقل، آنوا، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی انجام شد. سطح معناداری آماری برای تمامی آزمون ها 0/05 در نظر گرفته شد. یافته ­ها: میانگین و انحراف معیار نمره آمادگی پرستاران 0/06±3/55 بود. حیطه "تریاژ" و "بررسی شکم"در ارزیابی ثانویه ضعیف­ترین( با میانگین 2/87) و "برهنه کردن بدن بیمار و ارزیابی کل بدن" (با میانگین 4/19) در ارزیابی اولیه و مراقبت از بیماران ترومایی با شرایط خاص قوی­ترین حیطه­های آمادگی پرستاران بود. نتایج نشان داد، آمادگی پرستاران با تحصیلات، منابع دریافت اطلاعات، گذراندن دورهای آموزشی، سن، سابقه کار کلی و اورژانس ارتباط معنی­داری داشت (0/05>P). نتیجه ­گیری: آمادگی پرستاران اورژانس در مراقبت از بیماران ترومایی بیش از دو سوم نمره کل و خوب بود. مدیران خدمات پرستاری بایستی برنامه­های آموزشی در جهت تقویت نقاظ ضعف پرستاران و در نهایت افزایش کیفیت مراقبت پرستاری و سطح ایمنی بیماران ترومایی طراحی و اجرا کنند. http://jccnursing.com/article-1-466-fa.pdf 2020-06-28 38 45 آمادگی تروما اورژانس پرستار حمایت حیاتی پیشرفته در تروماATLS Background and Aim: One of the main reasons for the poor performance of emergency nurses in providing care to trauma patients is the lack of readiness, knowledge and relevant skills of them. It is important to have a periodic evaluation of the readiness of emergency nurses. The aim of this study was to determine the readiness of emergency nurses in the care of trauma patients based on the ATLS index and related factors. Methods: In this descriptive-cross-sectional study, 230 nurses working in the emergency department of three hospitals affiliated to Qom University of Medical Sciences participated with an easy and convenience sampling method in 2019. Data were collected using demographic information tools and nurses' readiness to care for a trauma patient. Readiness tools included areas such as triage, primary assessment, secondary assessment of head-to-foot, and trauma patient care in special circumstances. The overall score of the preparation and each of its areas were 1-5. Data analysis was performed using SPSS software version 22 and descriptive statistics and independent T-tests, ANOVA and Pearson correlation coefficient. The statistical significance level for all tests was considered to be 0.05. Results: The mean and standard deviation of the readiness of emergency nurses score was 3/55±0/60. The "triage" and "abdominal examination" in the secondary assessment was the weakest (mean 2.87) and "stripping the patient's body and assessing the whole body" (mean 4.19) in the primary assessment and "caring for trauma patients with special conditions" was the strongest area for nurses' readiness. Nurses' readiness was significantly associated with education, sources of information, passing educational courses, age, general and emergency work experience (P<0/05). Conclusion: The readiness of emergency nurses to care for trauma patients was more than two-thirds of the total and was considered as good scores. Nursing service managers should design and implement training programs to strengthen nurses' weaknesses and ultimately increase the quality of nursing care and the safety level of trauma patients.   http://jccnursing.com/article-1-466-en.pdf 2020-06-28 38 45 Preparation Trauma Emergency Nurse Advance Trauma Life Support (ATLS) sheidari@muq.ac.ir 1 Department of Nursing, Faculty of Nursing & Midwifery School, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran AUTHOR mabasiniya@muq.ac.ir 2 Department of Nursing, Faculty of Nursing & Midwifery School, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran AUTHOR maryamabdoli37@gmail.com 3 Department of Nursing, Faculty of Nursing & Midwifery School, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran AUTHOR

OTHERS_CITABLE زمینه و هدف: کیفیت مراقبت از منظر بیمار و پرستار متفاوت  است. تفاوت­ها می­تواند متأثر از عواملی هم­ چون نوع بخش، باورهای افراد و قوانین باشد. پرستاران نقش اصلی و مهمی در ارائه مراقبت در بخش ­های مراقبت ویژه دارند. مطالعات کیفی در شناسایی چالش­ ها و موانع موجود در سر راه مراقبت بسیار کمک­ کننده هستند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف شناسایی تجارب پرستاران از نحوه ­ی مراقبت پرستاری در بخ ش­های مراقبت ­های ویژه انجام شد. مواد و روش­ ها: این مطالعه کیفی به روش تحلیل محتوای قراردادی با مشارکت 15 نفر پرستار، سرپرستار و سوپروایزر شاغل در بخش­ های مراقبت­ های ویژه به شیوه هدفمند انجام شد. گردآوری داده­ ها از طریق مصاحبه­ های فردی و نیمه ساختار یافته انجام شد. داده ­ها بر اساس روش پیشنهادی گرانیهایم و لاندمن تحلیل شدند. یافته­ ها: سه طبقه اصلی و شش زیر طبقه استخراج شد. طبقه"ماهیت کاری بخش" با دو زیر طبقه شرایط کاری و ساختار بخش، طبقه"مراقبت ایمن" با زیر طبقات رعایت استانداردها و شرایط بهینه و طبقه"مراقبت غیر ایمن" شامل دو زیر طبقه سهل ­انگاری و ناآگاهی بود. نتیجه­ گیری: تحلیل داده ها نشان داد به منظور ارائه مراقبت بهینه ضمن توجه به ماهیت­ کاری بخش­های مراقبت ویژه باید به نقش مراقبت ایمن توجه داشت.     http://jccnursing.com/article-1-465-fa.pdf 2020-08-03 46 53 پرستار مراقبت پرستاری بخشهای مراقبت ویژه مطالعه کیفی Introduction: The quality of patient and nurse care varies. Differences can be influenced by factors such as the type of department, individuals’ beliefs, and rules. Nurses play an important role in providing care in intensive care units. Qualitative studies are very helpful in identifying the challenges and obstacles in the way of care. Therefore, the present study was conducted to identify nurses' experiences of nursing care in the intensive care unit. Materials: This was a qualitative research using conventional content analysis. Based on purposed sampling 15 nurses, head nurses and supervisors participant which working in the intensive care unit. Data were collected through individual and semi-structured interviews. The data were analyzed based on Graneheim and Lundman proposed method. Results: Three categories and six subcategories were extracted. The "working nature of the ward" with two sub-categories of working conditions and the structure of the ward, the "safe care" with the two subcategories, sustain standards and optimal conditions, and the "unsafe care" included two subcategories of negligence and ignorance. Conclusion: Data analysis showed that in order to provide optimal care, while paying attention to the nature of the intensive care unit, the role of safe care should also be considered.   http://jccnursing.com/article-1-465-en.pdf 2020-08-03 46 53 Nurse Nursing Care Intensive Care Unit Nasrin Rezaee nasrin_rezaee2005@yahoo.com 1 Community nursing Research Center, Zahedan University of Medical Sciences ,Zahedan ,Iran AUTHOR Alireza Salar salar293@gmail.com 2 Community nursing Research Center, Zahedan University of Medical Sciences ,Zahedan ,Iran AUTHOR Aliakbar Keykha aliakbar.keykha@gmail.com 3 Faculty of Nursing and Midwifery, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran AUTHOR